"Het zijn maar kippen", kunnen we wel denken, maar Tessa was sinds maandag wel aan't treuren over het verlies van haar boezemvriendin. Voortdurend zag je haar heen en weer lopen, terwijl een klagend, maar doordringend geluid voortbrengend.
Uiteindelijk konden we wederom terecht bij Rudy & Sabrina in Sint-Katelijne Waver, waar ook ons Noor en ons Tessa vandaan kwamen.
Wij donderdagavond om halfnegen er naartoe en Rudy had twee mooie dames apart gezet voor ons.
Kippetjes ingeladen en wederom naar Olen.
De beide nieuwe dames hebben we dan op stok naast onze twee slapende rakkers gezet; en dan maar afwachten tot de volgende morgen.
Alexander en Tessa kwamen 's morgens al heel snel naar buiten, tegen hun gewoonte in. De beide nieuwelingen bleven nog lekker binnen op stok.
Maar als ze zich dan uiteindelijk toch naar buiten waagden, dan was de toon al snel gezet. Het witte kipje ging nog, maar de patrijs kreeg al onmiddellijk van Tessa een knauw, om duidelijk te maken wie de baas was.
Maar dan Alexander...
Toch even hier mijn bewondering uitspreken voor onze haan. Nog maar enkele dagen geleden werd hij hard toegetakeld door de haan van de buren.
Sowieso ziet hij amper vanwege de grauwe staar, en nu met z'n rechteroog dat nog steeds heel erg traant en hij dit meestal dicht houdt, ziet hij nog minder dan voorheen.
Zou je denken dat als hij iets onbekends in het hok ziet dat hij uit de weg gaat... Niets was minder waar. Met fiere borst vooruit rende hij achter de nieuwelingen aan; niet om ze te pakken, maar om ze te verdrijven van zijn territorium en om zijn Tessa te beschermen.
Beide kippetjes hebben dan maar dekking gezocht achter het hok. Maar ze moesten nog maar even een geluidje maken of hun snavel laten zien, en Alexander schoot meteen in aktie. Maar pikken deed hij niet, enkel uit de weg drijven.
Maar in de namiddag werd alles al rustiger.
Alexander had duidelijk gemaakt dat hij heer en meester is, en Tessa haalde af en toe eens uit als één van de twee groentjes wat te dichtbij kwamen.
En dan keken we uit naar bedtijd. Alexander uit gewoonte als eerste, gevolgd door Tessa. En die twee nieuwelingen maar keren en draaien aan de ingang. Even erin, dan weer terug eruit; terug erin, terug eruit... tot uiteindelijk alle beweging stil viel. Even gaan spieken, en ja hoor, allemaal netjes op stock naast elkaar.
En deze morgen waren ze allen al veel closer. Tessa zocht nu regelmatig hun gezelschap op, en ik heb ze amper horen klagen tot hiertoe.
Nu natuurlijk nog namen gaan bedenken voor die mooie hennen...
En nu zien we ze regelmatig met hun vieren samen, zonder ook maar enige ophef te maken.
Dus het lijkt wel goed te komen.
Nu hebben we dus een toompje van vier - met hun mooie kleurschakeringen best wel leuk om te zien.
0 reacties:
Een reactie plaatsen