Een logboek over het wel en wee van onze brahmakippen

woensdag 31 januari 2007

een dag vol verrassingen

Gistermiddag belde Annemie me op om het heuglijke nieuws te melden dat onze Alexander er in geslaagd was van Tessa te "tenen" - wil dus zeggen dat ie erbovenop zat!
En dat voor een zo goed als blinde haan - nen dikke proficiat hoor!
Je kan je inbeelden dat baasje en vrouwtje al zitten te dromen van kleine brahmatjes... en al plannen aan't maken zijn voor de uitbreiding van het kippehok - met broedhok en kuikenren incluus.

En dan gisteravond nog wat aan't surfen op het kippenforum; kom ik daar een artikel tegen over het ringen van kippen; blijkt dat de kleur van de ring bepaalt hoe oud de kippen zijn. Blauw is van 2006... en deze morgen voor alle zekerheid nog even geverifiëerd, en ja hoor onze Alexander heeft ook een blauwe ring, net als Tessa en Noortje.
Maar dus onze Alexander is nog maar maximum een jaartje oud - en wij maar denken dat hij al bijna 2 was.
Dus onze snotneus is er al vroeg bij om op de kippetjes te gaan - dat beloofd!

maandag 29 januari 2007

ondeugd is snel geleerd


Jaja, ze hebben weer wat nieuws gevonden, onze kapoenen.
Heel af en toe, in ons bijzijn, lieten we het poortje naar de rest van de tuin open staan zodat de hennen eens even wat extra lekkers konden bijeen scharrelen.
Maar nu blijkt dat ze dit al heel goed kennen.
Als Annemie of ik even na vieren thuis arriveren, staan ze al te dralen aan het poortje.
Ook omdat ze weten dat hun extra hapje er aan komt, maar al snel zie je dan Tessa en Noortje (ja, zo heet ons witteke nu)het poortje uitglippen.
En elke dag verkennen ze een stukje verder en verder de tuin, mooi met hun beidjes bij elkaar.
Ik zal binnenkort onze tuin helemaal moeten afsluiten, of ze zitten bij de buren, of nog erger midden op straat.

zaterdag 27 januari 2007

het zonnetje schijnt weer

Mooie zaterdagvoormiddag hier in Olen. Het zonnetje schijn volop, en daar die koude wind nu even ontbreekt is het lekker toeven buiten.
Hoewel... deze morgen voor onze hennen een drinktorentje gekocht. En als ik een weinig later eens ging kijken, blijken onze Alexander en ons witteke (schatje heeft nog steeds geen echte naam gekregen) binnen te rusten.


Is dit nu geen blik van "niet storen aub"?
Links zie je nog net de nieuwe drinktoren staan.
Onze Tessa daarentegen is een echt 'crosskip' - zo noem ik haar wel eens. Tessa zie je echt al 's morgens als het nog donker is reeds buiten scharrelen. En ze loopt tientallen keren over en weer over heel het grasveldje - dan weer eens hier wat pikken, dan daar; om dan vervolgens weer eens naar binnen te crossen - daar wat te eten, en dan opnieuw naar buiten.


Maar al gauw kwam ons witteke dan ook maar naar buiten. Het baasje moest zo eens iets lekkers meegebracht hebben, nietwaar.
En dan zie je ze echt genieten van dit lekkere weertje.

woensdag 24 januari 2007

bibber bibber

Ons derde en laatste eitje dateert al van 14 januari.
Maar waarschijnlijk was het weer vanaf dan te slecht - veel regen, storm... en dan nu al enkele dagen vriezen.
's Morgens staat er zelfs een ijslaagje op hun drinkbak - ga ik nog iets op moeten verzinnen voor het geval we in de toekomst langere perioden met vorst zouden krijgen.
We zijn ook aan het uitkijken om hun voeding aan te passen.
Tot hiertoe mochten van onze Louis gemengd graan meegebruiken.
Na heel wat gesurf op het net, blijkt enkel gemend graan geven niet ideaal - vooral in Nederland vind men meer speciaal aangepaste voeding voor sierhennen. Nu dit nog vinden in onze regio en dan krijgen onze lieve schatten nieuwe kost te eten.
Alvast hebben we nu een zak opgroeivoeder aangeschaft - wat volgens kenners aan te raden valt zolang ze niet volop aan de leg zijn.
En aan de hoeveelheid die 's avonds uit hun etensbak is verdwenen lijken ze het wel te lusten hoor.

zaterdag 13 januari 2007

13/01/07


Vandaag besloten om tijdelijk hun loopren groter te maken.
Voorlopig was dit nog een stuk ongebruikt weiland - en dan kunnen onze kippen hier ook lekker rondscharrelen.
Het duurde wel even voor ze doorhadden dat hun speelruimte meer dan verdubbeld was, maar dan was het een lust van pikken en krabben!

12/01/2007


En opnieuw deze avond een eitje in het hok.
Deze keer hardgekookt verorberd.
Waarschijnlijk zijn beide eitjes van onze Tessa - ja, zo heet ze nu, onze grootste dame.

Surprise!

11/01/2007

Wat een verrassing toen ik deze avond thuis kwam: een ei! Ons eerste ei van onze eigenste kippen.
Heb er direkt een fotootje van gemaakt... voor...


en na...

en het was nog heel lekker ook!

de familie

Onze haan kan het heel goed vinden met de dames. Al gauw zijn ze een onafscheidelijk trio.
We zijn reuzeblij voor hem - hij heeft helemaal geen schrik van hen en durft zelfs duidelijk zijn rang opeisen.
Je zou z'n gebrabbel moeten horen als we hen hun dagelijkse namiddaghapje komen brengen.

16/12/06 de dames

Na een tiental dagen z'n medicijn is onze haan helemaal opgeknapt.
Het doet deugd hem 's morgens te horen kraaien - dit is zijn territorium en hij is de baas!
Na overleg besluiten we om, ondanks zijn handicap, dat hij toch recht heeft op gezelschap in de vorm van een rustige dame. m.a.w. een brahmakip.
Tijdens de hofdierenshow op de Teunenberg in Olen raad gevraagd - en gekregen: voor Brahmakippen eens contact opnemen met de familie Sillis Rudyen Sabrine Swinnen te Sint-Katelijne-Waver.
Zogezegd zo gedaan, en 's namiddags zijn we al ter plekke.
Ze hebben nog enkele jonge dieren te koop - en ja hoor, wij terug naar huis met niet één maar twee jongedames.

Onze eerste kip

Nu onze haan z'n eigen stekje heeft, begint hij zich al snel beter te voelen.
Zonder geharrewar van andere kippen of de concurrerende haan - merken we duidelijk dat hij zich beter in z'n vel voelt.
Na enkele weken van gewenning, besluiten we om met hem naar de dierenarts te gaan voor controle. Temeer ook omdat z'n ontlasting vrij waterig is.
Na een beetje gezoek en getelefoneer krijgen we een adres van een dierenarts gespcialiseerd in gevogelte: Dr. Peter Coutteel in Nijlen.
Afspraakje gemaakt en wij op 23/11/06 met de haan in de kattekooi naar Nijlen.
Het verdict:
Last van parasieten - vandaar de waterige ontlasting en dat hij te mager is - enkele weken medicijn in het drinkwater en opgelost.
De ogen: hij is niet blind, maar heeft aan beide ogen grauwe staar. Je kan je dat inbeelden als in een sneeuwbui met de auto zonder ruitewissers rijden. Het zicht is heel erg bepert dus. En een remedie bestaat niet...
De haan is van de brahma soort - een raskip dus!
Hoe het allemaal begon.

Onze buurman en vader van onze huisbaas "de Louis" heeft opzij en achter ons huis weiland met kippen en geiten.
Op zekere dag vraagt een kennis aan Louis of hij één van zijn hanen wil ruilen voor een haan, die te groot is om in het kippehok te geraken.
Louis gaat akkoord.
Enkele dagen later - ik wil zulk een groot beest wel eens zien - de nieuwe haan is net gearriveerd. Weinig aan te zien echter, daar hij achteraan de wei tegen de draad ligt te rusten. Ook Louis is sceptisch, daar de haan zowat heel de tijd ligt te rusten.
Toch houdt het me bezig en ga ik regelmatig eens een kijkje nemen.
Het is wel een vrij groter exemplaar kip/haan, maar nu toch zo geen reus.
Maar hij gedraagt zich wel eigenaardig.
Al na enkele dagen, komt de haan af als ik hem roep. Met wat meer beweging, merk ik op dat hij alle andere kippen tracht te mijden. Maar naar mij komt hij flink afgelopen.
En dan plots merk ik het: hij ziet niet goed!
Ik vermoed dat hij aan één oog blind is (houdt dit ook gesloten) - waardoor het dieptezicht volledig verdwijnt.
21/10/06
Ik help de haan vanaf dan met hem op te nemen en aan de ingang van het kippehok te zetten, zodat hij naar binnen kan om te gaan eten. Want ook dat zag je hem nooit doen: pikken en gritselen als de andere kippen deed hij nooit.
Ook binnen merk je duidelijk dat hij heel slecht ziet. Ik moet hem echt begeleiden tot bij de etensbak en de drinkbak.
Af en toe neem ik hem mee naar een stuk wei waar de geiten in grazen, zodat hij wat kippemuur en ander groen makkelijk kan oppikken.
Louis vindt het wel grappig dat ik zo met dat beest begaan ben.

Omdat Louis met de haan niks kan aanvangen, besluit hij me de haan cadeau te geven.
Een niet gebruikt houten kippehokje krijg ik erbij.
Dus dan maar in onze tuin een afspanning gemaakt, het kippehok geïnstalleert en onze haan krijgt een nieuw verblijf.


Dit is Alexander.
Met deze flinke kerel is alles begonnen.
Alexander is vermoedelijk anderhalf jaar oud, en heeft grauwe staar aan beide ogen, wat hem enorm beperkt in het kip-zijn.
Mijn eerst blog. Spannend moet ik wel zeggen.
En dus ook het eerste berichtje op de blog.
Aanleiding en ook de inhoud van deze blog handelt over onze brahmakippen.
Het hoe en waarom komt natuurlijk nog uitgebreid aan bod.

Jerry