En nu alles mooi in de was komt, nog even de drie andere dames kieken.
Ze hebben de hele wei voor hun drietjes, en al van 's morgens vroeg zie je ze rustig rondkuieren over het ganse domein.

 

Floere, ons mixje van Cochin en Brahma


 

Jasmijn, onze witte Brahma hen - de enig overblijvende van al onze aangekochte hennen.

 

En Muts, de Cochin die men aan de deur kwam afgeven

 

En ondanks Muts haar dominante start in de groep, is ze heel goed bijgedraaid, en zie je ze bijna altijd tesamen nu.

 

En dan kuieren ze rustig terug naar achteren...

 

flink aan't broeden

Noor komt bijna nooit zelf van de nest - en omdat het vandaag toch wat minder warm en droog was, heb ik haar zelf maar even van de nest geplukt. Maar behalve wat graantjes uit m'n hand, eet ze niet uit zichzelf. Ze blijft er maar zitten, en bij de minste beweging of raar geluid komen haar pluimen recht overeind en gromt ze.

 

Ze is er duidelijk niet mee gediend - zie maar die blik die ze me schenkt.

 

Maar alle drie de eitjes zijn nog mooi intakt - ik heb de indruk dat ze het wel heel goed doet, zo voor haar eerste nestje.


 

Zo bleef ze dus zeker 20 minuten zitten.

 

Om dan eindelijk onder luid protest de veren uit te slaan, een ferme, waterige drol uit te persen; om dan zonder het eten of drinken nog een blik t gunnen, terug naar haar eitjes te snellen.

Toch maar even wat nieuws.

Noor broedt nu sinds maandagavond op 3 eitjes. Al 72 uur is ze niet van het nest afgekomen - ik vpnd dat wat te lang, en heb haar er dan maar even afgezet. Het duurde een hele poos eer ze bij haar positieven kwam, maar dan heef ze een ferme drol gelegd, goed gegeten en veel gedronken, om vervolgens na een kwartiertje terug te keren naar har eitjes.
Ik ben benieuwd...

De huidige stand van zaken

19 april 2010 - na een lange koude winter is het eindelijk lente.
Onze 4 hennetjes doen het prima.
Intussen heeft Noor zich gepromoveerd tot hoofd-kip. Even dachten we nog dat Muts de taak ging overnemen van Guus - want ze probeerde zelfs een paar maal te kraaien als een haan.
Lekker niet dus. Noor is zowel met Floere, als met haar eigen moeder Jasmijn in gevecht gegaan - tot bloedens toe, maar Noor bleek de sterkste.
Ze moest er wel een prijs voor betalen, de anderen lieten haar makkelijk links liggen en gingen samen met hun drietjes op pad.
Maar ook dat is na de winter verbeterd.

Dit jaar gaan we ook uitbreiden.
Deze keer geen kippen meer aankopen (die hebben we allemaal moeten afgeven op Jasmijn na) en omdat we merkten dat de 2 kleintjes duidelijk sneller en robuuster zijn, gaan we dit jaar ze laten broeden - op zoek dus naar bevruchte eitjes... was effe zoeken zeg, zeker omdat Noor al broeds begon te worden.
uieindelijk dan toch - en dan nog in de buurt - een Brahma kweker gevonden. sinds maandag avond 19 april broed Noor dus 3 eitjes (Colombia's) uit.
En wanneer Jasmijn en/of floere ook broeds worden, gaan we dit herhalen.

Zo breidt ons toompje uit, én met vers bloed, én met een heel hoge kans dat er een haantje uit tevoorschijn komt. Die mag dan volgend jaar de honneurs waarnemen.

Nog 19 dagen wachten dus - als alles goed verloopt natuurlijk.

wordt dus vervolgd.

even updaten

Tja, er is meer dan een jaar voorbij gegaan - tijd gaat snel nietwaar.
Maar een beter excuus lijkt me, dat in 2009 we weeral van 2 kippetjes afscheid hebben moeten nemen.

Eind mei 2009 merkte ik dat Patrijs nogal stilletjes deed. Ze rustte heel veel ipv met de bende mee op stap te gaan. Een weekje later is ze vredig ingeslapen.

Op donderdag avond als ik thuis kom, komt Guus me niet tegemoet - ik ga snel zoeken, en vind hem in het nachthok, duidelijk over z'n toeren, hijgend en met een angstige blik. Als ik hem uit het hok neem, merk ik maden aan z'n achterste.
Guus dan onmiddellijk met veel lauw water afgespoeld in't bad, terwijl zoveel mogelijk maden verwijderend. Dan ingespoten met Ardap en de DA opgebeld - daar met spoed naartoe. De DA heeft dan de resterende maden verwijderd en ook de beschadigde huis gereinigd en ingespoten met Alu-spray.
Arme Guus, een nestje voor hem gemaakt in de woonkamer, en regelmatig (beetje onder dwang) water gegeven, vervolgens ORS.
Maar het mocht niet baten, en Guus is dan in mijn armen gestorven 's anderendaags.

Vandaar dat er weinigzin was om de blog aan te vullen natuurlijk.
Maar tijd dus voor een nieuw hoofdstuk.