Spektaculair nieuws is er niet. Onze drie kippen doen het nog steeds prima.
Gemiddeld hebben we nu één eitje per dag - de dames wisselen mooi af. Dan weer Tessa, dan ons Noortje een ei.
Alexander huppelt vrolijk de dames achterna - en op tijd en stond ploft hij neer om een tukje te doen.
Zeker als het mooi weer is, zie je ze genieten.
's Morgens is het nu al vroeg licht, dus wachten ze alle drie aan't poortje tot het baasje het ontbijt brengt. Ze maken dan geen aanstalten om te "ontsnappen" naar de tuin, maar komen ze gezwind achterna en dringen één voor één het nachthok binnen om te komen smullen.
Tegen 4 uur staan ze dan weer te dringen en te ijsberen aan't poortje.
Dan weten ze al dat het snoepje eraan komt (gebroken graanmix + een bolletje mengeling van meel en havermout en daar zijn ze verzot op hoor! Dan hangt hun snavel helemaal vol)
Dan zie je de dames snel snel aanvallen op de etensbak, maar dan zijn ze niet te houden en glippen ze de tuin in want ook dat kennen ze al goed: 's namiddags uitje in de tuin.
Noortje is een echte artieste als het gaat om regenwormen te vangen. Tessa daarentegen lijkt ons meer een vegetariër. Zelfs als je haar een worm geeft, eet ze die niet.
En Alexander loopt z'n dames dan maar achterna.
Pogingen om z'n macho plicht te vervullen draaien steeds weer uit op een mislukking. Grotendeels omdat hij gewoon te slecht ziet, maar ook z'n grote en gewicht spelen hem parten. Als hij Tessa of Noortje dan eens eindelijk in de nek kan vastgrijpen, lukt het hem niet om z'n poot hoog genoeg op te richten om erop te kruipen. Ik vrees dat de dames toch echt in een kuiltje zullen moeten gaan liggen, wil het lukken. Maar enfin, ze zijn nog jong - dus wie weet lukt het ooit nog wel eens.
Louis, onze buurman, heeft zijn haan verkocht. Dat viel tegen voor Alexander. Regelmatig zag je die twee tegen elkaar opspringen - met de omheining tussen hen in natuurlijk. En als de éne begon te kraaien, viel de andere wel mee in.
Na meer dan een week zien we Alexander nu nog regelmatig naar de omheining toelopen, op zoek naar z'n vriendje (of eingelijk z'n rivaal) - en als het dan wat lang duurt eer hij beweging opmerkt aan de andere kant van de draad, dan zet hij z'n keel wijd open en kraait heel de buurt bij mekaar.
Gek dat die twee op hun manier dan toch aan elkaar verknocht waren.Hier nog een foto van hun beider als ze in aktie waren. Alletwee dan maar doen alsof ze iets van de grond af pikten; dan weer achter elkaar aanlopend langsheen de afspanning, en heel soms vlogen ze op elkaar af, de borst flink vooruit...
Het afgelopen weekend was het zulk mooi weer, dat ook wij lekker in de tuin konden zijn. Annemie heeft alvast een stukje moestuin vrijgemaakt en aardappelen, sla en aardbeien geplant.
En als we dan 's middags ook nog buiten op het terras zaten te eten, kwamen onze kapoenen al gauw eens kijken of er niks te schooien was.
En onze katten beginnen ook te wennen aan al dat extra volk in de tuin - maar ze kijken wel uit voor die grote loebassen.
Maar de kippen worden ook steeds driester.
Je hoort ze elke middag wel een paar keer langs de achterdeur passeren, en nieuwsgierig zijn ze wel naar wat er zich allemaal achter die deur afspeelt.
Gegarandeerd zullen ze van de zomer als de deur blijft openstaan, wel de weg vinden naar het katteneten... onze poezen zullen op hun hoede moeten zijn willen ze nog aan de bak geraken dan.
