De Jonkies

Intussen zijn de kuikentjes uitgegroeid tot mooie jonge kippen, 3 hennen en 4 hanen. Het heeft wat geduurd eer ik zekerheid had - Brahma's blijven toch moeilijk te seksen - maar de 2 witte buff colombia's groeien uit tot hennen en ook de zilverpratrjs is een hen - die heeft al de naam Sophie gekregen.
De 4 buff blauw colombia's blijken dus hanen te zijn, en wel 2 buff blauw en 2 buff zwart colombia's. Dus wederom geen beige buff colombia hen. We zullen uiteindelijk moeten uitkijken naar volwassen hennen om enkele dames in die kleurslag erbij te krijgen.
Nu zitten we dus met 7 hennen en 4 hanen - teveel van het goede. Met spijt in het hart zullen dus 3 hanen moeten vertrekken.
Eén buff zwart colombia gaan we houden - in nagedachtenis van Alexander, waarmee ons kippen avontuur begonnen is 4 jaar geleden.

Het opgroeien van de bende is niet zonder slag of stoot verlopen.
6 weken lang heeft Noor haar beide kuikentjes goed begeleid en konden ze na enkele weken al mee de wijde wereld verkennen onder het waakzame oog van moeder kloek.



en Jasmijn werd duidelijk gemaakt dat ze afstand moest houden



maar dan op 19 juni was de liefde plots gedaan en mochten de kleintje niet meer in de buurt komen - zelfs het slapen gaan werd problematisch, want ze kregen menig gepik te verduren van Noor.
Hier de laatste dag dat ze samen waren.



Intussen groeiden de andere kleintjes ook als kool. Floere bleek de meest beschermende kloek te zijn - zelfs ik moest waakzaam zijn om geen uithaal van haar te krijgen als ik haar rennetje betrad. Om ook haar wat meer ruimte te geven heb ik een achterpoortje aangebracht in de nachtren, zodat ze met haar kleintjes een stuk van de weide kan betreden. Want de kloeken bij elkaar is grote oorlog.
Al snel worden de kleintjes ingewijd in de kunst van het beestjes zoeken, wat ze dan ook met volle overgave doen.








Een derde uitgang is onmogelijk, dus Jasmijn en haar kleintje mogen enkel onder mijn begeleiding de wei in.
Intussen dan ook maar 2 nieuwe hokken aangekocht - zodat de nieuwe moeders een wat comfortabeler woonst kunnen betreden.



Half juli is het dan ook bij Floere plots gedaan met de liefde. Ze keert terug naar de andere hennen en de kleintjes krijgen het van haar nog harder te verduren dan bij Noor. Ongelooflijk hoe de eens zo beschermende kloek 180° kan omslaan in de meest intolerante.
Enkel Jasmijn vertoont dit gedrag niet - haar kleintje mag haar voortdurend vergezellen en krijgt nog lekkere hapjes aangeboden.
Vanaf nu laat ik ze allemaal terug samen lopen.

Gelukkig zijn de kleintjes wat gemoedelijker naar elkaar toe, en zie je ze soms samen rusten.



De nieuwe hokken werden goedgekeurd - en iedereen begint langzaam aan z'n plaatsje te krijgen - hoewel de kleintjes er steeds in slagen om elke avond wel een ander maatje en hok op te zoeken.
Intussen slapen Muts, Noor en Floere terug samen in het grote hok.
Jasmijn blijft koppig één van de nieuwe hokken gebruiken en slaapt dus samen met een hoopje jonkies.
Die jonkies zijn intussen flink gegroeid en vertrouwd aan elkanders aanwezigheid - enkel bij het eten of uitdelen van hapjes is het nog uitkijken geblazen.



Noor is nog tot 2 maal toe broeds geweest, ook Floer en Jasmijn hebben een broedse periode achter de rug.
Dat is gelukkig voorbij, maar nu zijn ze in de rui - dus geen eitjes meer tot januari volgend jaar.

Nu nog een goede thuis vinden voor 3 hanen, zodat we volgend jaar kunnen starten met een complete toom van 1 haan en 7 hennen.

De kuikentjes

Zondag 30 mei was het dag 21 - een erg spannende dag. Ik kan niet meer zeggen hoe dikwijls ik ben gaan kijken naar de broedende hennen om te zien of de eitjes uitgekomen zijn of niet.
Eindelijk rond een uur of halfvijf hoor ik onder Floere gepiep - maar ik moet wachten tot 18u eer ik eindelijk een kopje zie tevoorschijn komen.




Maar meer dan die glimps krijg ik niet van Floere - ze schermt haar kroost goed af.
Bij Jasmijn hoor of zie ik niets.

De volgende dag heb ik wat, meer geluk - bij Floere krijg ik 3 kuikentjes te zien, een 4de hoor ik onder haar piepen, maar ik moet haar echt even optrillen om nr.4 te mogen bekijken. Alle 4 de eitjes zijn dus uitgekomen.
4 schattige Buff Blauw Colombia's - 3 met zowat dezelfde tekening op de rug, eentje is lichter van kleur, en lijkt me ook iets groeter. Kan natuurlijk dat dit laatste kuiken al een dagje eerder uitgekomen was.



Jasmijn heeft al 1 kuikentje - een mooi zilverpatrijsje. Nog 2 eitjes te gaan.



Dag 24. De 2 eitjes onder Jasmijn geschouwd, deze blijken echter niet bevrucht geweest te zijn. Dus in totaal hebben we dan 7 kuikentjes: 2 van Noor die intussen al meer dan 3 weken oud zijn,

4 bij Floere

en 1 bij Jasmijn.


Nu maar afwachten hoeveel haantjes erbij zullen zijn.

kort dagboek van de eerste dagen

Dinsdag 11 mei
Het regent zachtjes als ik thuis kom. Maar Noor is toch buiten, evenals de 2 kleintjes.
Ik maak me ongerust - zou er bloedluis in de nest zijn, en dat ze daarom buiten zitten?
Heb m'n hand in de nest gehouden, maar ik merk niks - toch voor alle zekerheid een nieuw nestbakje gemaakt.

Woensdag 12 mei
Ze zijn wederom buiten als ik thuis kom. Dus snel nog wat foto's, terwijl ik Noor wat graantjes voorzet.







En heb een filmpje gemaakt hoe ze haar kleintjes dan roept

http://s287.photobucket.com/albums/ll139/gsjerry/?action=view¤t=MVI_4286.flv

Ik vermoed dat Noor de kleintjes gewoon volgt, mee naar buiten, en ze zich dan ergens neervlijt als de kleintjes bij haar kruipen - ook al regent het - ze blijft dan zitten.

Donderdag 13 mei
Ik heb de ren nu open gezet zodat Noor en de kleintjes de rest van de ren kunnen benutten.
Maar ver weg gaan de kleintjes nog niet.

Vrijdag 14 mei
Mooi om zien is als ik Noor wat graantjes kom geven, dat ze kleine stukjes apart geeft aan de kleintjes, en grotere stukken probeert klein te maken met haar bek.
Echt te grote granen eet ze dan zelf op.

Zaterdag 15 mei
Duidelijk dat ook de opvoeding begonnen is. Noor gaat verder de ren in, en neemt de kleintjes mee en leert ze dabben.
Waar ze voorheen als de kleintjes moe waren en onder haar kropen, bleef zitten waar ze zat - merkte ik nu toen ze een zandbad nam, dat ze de kleintjes niet onder haar toeliet - ook al waren ze moe.






Ook begint ze de kleintjes te leren insecten vangen - ze snellen dan achter haar aan om te zien hoe ze een beestje pakt - dat krijgen ze dan van haar. En ook de eerste pogingen op het nemen van een zandbad hebben ze ondernomen.

Moedertje Noor

Toen ik om 5 uur thuiskwam, zag ik Noor buiten het broedhok.
Snel de camera genomen om de nieuwe kroost vast te leggen.


 

Noor roept ze al snel bij haar, maar ik heb het geluk dat ze nog net te zien waren.

 

De close-up is wat onscherp - maar nog geen 2 tellen later waren beide kuikens al onder moeders veren verdwenen en heb ik ze niet meer gezien.

 

Maar nu alvast 2 Brahma's erbij. Het is nu wachten tot 30 mei wanneer Floere en Jasmijn hun eitjes hebben uitgebroed.

75% broeds

Nu gaat het snel, een paar dagen geleden Jasmijn die broeds wordt, en sinds gisteren Floere.
Vroeg wel even wat improvisatie om de dames elk hun broedplekje te geven.

 
links het nachthok, in't midden Noor haar broedhuisje, en rechts dat van Jasmijn.

 

Bij gebrek aan beter, Jasmin dan maar het compostvat toebedeelt; en dit lijkt haar wel te bevallen.

 

En Floere krijgt dan de legnest in het nachthok.

Drie van de vier heen broeds, ons arme Muts loopt nu door de wei moederziel alleen.

 

En ik hoef maar buiten te komen of staat ze al aan de draad, en maakt zij naar mij de typische haangeluidjes dat er "lekkere hapjes" te krijgen zijn.

Vandaag dan maar naar Herzele in het Pajottenland gereden, en 4 Buff Blauw en 3 Zilverpatrijs eitjes meegebracht - nu nog even uitmaken wie welke krijgt en dan gaan morgen de eitjes onder Jasmijn en Floere. Dan kunnen die 3 weken broeden, en Noor zal dan dinsdag haar kleintjes hebben.
Wordt hier nog een mooie bende binnenkort dan.

En nu alles mooi in de was komt, nog even de drie andere dames kieken.
Ze hebben de hele wei voor hun drietjes, en al van 's morgens vroeg zie je ze rustig rondkuieren over het ganse domein.

 

Floere, ons mixje van Cochin en Brahma


 

Jasmijn, onze witte Brahma hen - de enig overblijvende van al onze aangekochte hennen.

 

En Muts, de Cochin die men aan de deur kwam afgeven

 

En ondanks Muts haar dominante start in de groep, is ze heel goed bijgedraaid, en zie je ze bijna altijd tesamen nu.

 

En dan kuieren ze rustig terug naar achteren...

 

flink aan't broeden

Noor komt bijna nooit zelf van de nest - en omdat het vandaag toch wat minder warm en droog was, heb ik haar zelf maar even van de nest geplukt. Maar behalve wat graantjes uit m'n hand, eet ze niet uit zichzelf. Ze blijft er maar zitten, en bij de minste beweging of raar geluid komen haar pluimen recht overeind en gromt ze.

 

Ze is er duidelijk niet mee gediend - zie maar die blik die ze me schenkt.

 

Maar alle drie de eitjes zijn nog mooi intakt - ik heb de indruk dat ze het wel heel goed doet, zo voor haar eerste nestje.


 

Zo bleef ze dus zeker 20 minuten zitten.

 

Om dan eindelijk onder luid protest de veren uit te slaan, een ferme, waterige drol uit te persen; om dan zonder het eten of drinken nog een blik t gunnen, terug naar haar eitjes te snellen.

Toch maar even wat nieuws.

Noor broedt nu sinds maandagavond op 3 eitjes. Al 72 uur is ze niet van het nest afgekomen - ik vpnd dat wat te lang, en heb haar er dan maar even afgezet. Het duurde een hele poos eer ze bij haar positieven kwam, maar dan heef ze een ferme drol gelegd, goed gegeten en veel gedronken, om vervolgens na een kwartiertje terug te keren naar har eitjes.
Ik ben benieuwd...

De huidige stand van zaken

19 april 2010 - na een lange koude winter is het eindelijk lente.
Onze 4 hennetjes doen het prima.
Intussen heeft Noor zich gepromoveerd tot hoofd-kip. Even dachten we nog dat Muts de taak ging overnemen van Guus - want ze probeerde zelfs een paar maal te kraaien als een haan.
Lekker niet dus. Noor is zowel met Floere, als met haar eigen moeder Jasmijn in gevecht gegaan - tot bloedens toe, maar Noor bleek de sterkste.
Ze moest er wel een prijs voor betalen, de anderen lieten haar makkelijk links liggen en gingen samen met hun drietjes op pad.
Maar ook dat is na de winter verbeterd.

Dit jaar gaan we ook uitbreiden.
Deze keer geen kippen meer aankopen (die hebben we allemaal moeten afgeven op Jasmijn na) en omdat we merkten dat de 2 kleintjes duidelijk sneller en robuuster zijn, gaan we dit jaar ze laten broeden - op zoek dus naar bevruchte eitjes... was effe zoeken zeg, zeker omdat Noor al broeds begon te worden.
uieindelijk dan toch - en dan nog in de buurt - een Brahma kweker gevonden. sinds maandag avond 19 april broed Noor dus 3 eitjes (Colombia's) uit.
En wanneer Jasmijn en/of floere ook broeds worden, gaan we dit herhalen.

Zo breidt ons toompje uit, én met vers bloed, én met een heel hoge kans dat er een haantje uit tevoorschijn komt. Die mag dan volgend jaar de honneurs waarnemen.

Nog 19 dagen wachten dus - als alles goed verloopt natuurlijk.

wordt dus vervolgd.

even updaten

Tja, er is meer dan een jaar voorbij gegaan - tijd gaat snel nietwaar.
Maar een beter excuus lijkt me, dat in 2009 we weeral van 2 kippetjes afscheid hebben moeten nemen.

Eind mei 2009 merkte ik dat Patrijs nogal stilletjes deed. Ze rustte heel veel ipv met de bende mee op stap te gaan. Een weekje later is ze vredig ingeslapen.

Op donderdag avond als ik thuis kom, komt Guus me niet tegemoet - ik ga snel zoeken, en vind hem in het nachthok, duidelijk over z'n toeren, hijgend en met een angstige blik. Als ik hem uit het hok neem, merk ik maden aan z'n achterste.
Guus dan onmiddellijk met veel lauw water afgespoeld in't bad, terwijl zoveel mogelijk maden verwijderend. Dan ingespoten met Ardap en de DA opgebeld - daar met spoed naartoe. De DA heeft dan de resterende maden verwijderd en ook de beschadigde huis gereinigd en ingespoten met Alu-spray.
Arme Guus, een nestje voor hem gemaakt in de woonkamer, en regelmatig (beetje onder dwang) water gegeven, vervolgens ORS.
Maar het mocht niet baten, en Guus is dan in mijn armen gestorven 's anderendaags.

Vandaar dat er weinigzin was om de blog aan te vullen natuurlijk.
Maar tijd dus voor een nieuw hoofdstuk.