Brahma

De Jonkies

2010-10-31T09:24:00.011+01:00

Intussen zijn de kuikentjes uitgegroeid tot mooie jonge kippen, 3 hennen en 4 hanen. Het heeft wat geduurd eer ik zekerheid had - Brahma's blijven toch moeilijk te seksen - maar de 2 witte buff colombia's groeien uit tot hennen en ook de zilverpratrjs is een hen - die heeft al de naam Sophie gekregen.
De 4 buff blauw colombia's blijken dus hanen te zijn, en wel 2 buff blauw en 2 buff zwart colombia's. Dus wederom geen beige buff colombia hen. We zullen uiteindelijk moeten uitkijken naar volwassen hennen om enkele dames in die kleurslag erbij te krijgen.
Nu zitten we dus met 7 hennen en 4 hanen - teveel van het goede. Met spijt in het hart zullen dus 3 hanen moeten vertrekken.
Eén buff zwart colombia gaan we houden - in nagedachtenis van Alexander, waarmee ons kippen avontuur begonnen is 4 jaar geleden.

Het opgroeien van de bende is niet zonder slag of stoot verlopen.
6 weken lang heeft Noor haar beide kuikentjes goed begeleid en konden ze na enkele weken al mee de wijde wereld verkennen onder het waakzame oog van moeder kloek.

en Jasmijn werd duidelijk gemaakt dat ze afstand moest houden

maar dan op 19 juni was de liefde plots gedaan en mochten de kleintje niet meer in de buurt komen - zelfs het slapen gaan werd problematisch, want ze kregen menig gepik te verduren van Noor.
Hier de laatste dag dat ze samen waren.

Intussen groeiden de andere kleintjes ook als kool. Floere bleek de meest beschermende kloek te zijn - zelfs ik moest waakzaam zijn om geen uithaal van haar te krijgen als ik haar rennetje betrad. Om ook haar wat meer ruimte te geven heb ik een achterpoortje aangebracht in de nachtren, zodat ze met haar kleintjes een stuk van de weide kan betreden. Want de kloeken bij elkaar is grote oorlog.
Al snel worden de kleintjes ingewijd in de kunst van het beestjes zoeken, wat ze dan ook met volle overgave doen.

Een derde uitgang is onmogelijk, dus Jasmijn en haar kleintje mogen enkel onder mijn begeleiding de wei in.
Intussen dan ook maar 2 nieuwe hokken aangekocht - zodat de nieuwe moeders een wat comfortabeler woonst kunnen betreden.

Half juli is het dan ook bij Floere plots gedaan met de liefde. Ze keert terug naar de andere hennen en de kleintjes krijgen het van haar nog harder te verduren dan bij Noor. Ongelooflijk hoe de eens zo beschermende kloek 180° kan omslaan in de meest intolerante.
Enkel Jasmijn vertoont dit gedrag niet - haar kleintje mag haar voortdurend vergezellen en krijgt nog lekkere hapjes aangeboden.
Vanaf nu laat ik ze allemaal terug samen lopen.

Gelukkig zijn de kleintjes wat gemoedelijker naar elkaar toe, en zie je ze soms samen rusten.

De nieuwe hokken werden goedgekeurd - en iedereen begint langzaam aan z'n plaatsje te krijgen - hoewel de kleintjes er steeds in slagen om elke avond wel een ander maatje en hok op te zoeken.
Intussen slapen Muts, Noor en Floere terug samen in het grote hok.
Jasmijn blijft koppig één van de nieuwe hokken gebruiken en slaapt dus samen met een hoopje jonkies.
Die jonkies zijn intussen flink gegroeid en vertrouwd aan elkanders aanwezigheid - enkel bij het eten of uitdelen van hapjes is het nog uitkijken geblazen.

Noor is nog tot 2 maal toe broeds geweest, ook Floer en Jasmijn hebben een broedse periode achter de rug.
Dat is gelukkig voorbij, maar nu zijn ze in de rui - dus geen eitjes meer tot januari volgend jaar.

Nu nog een goede thuis vinden voor 3 hanen, zodat we volgend jaar kunnen starten met een complete toom van 1 haan en 7 hennen.

De kuikentjes

2010-06-05T12:53:00.007+02:00

Zondag 30 mei was het dag 21 - een erg spannende dag. Ik kan niet meer zeggen hoe dikwijls ik ben gaan kijken naar de broedende hennen om te zien of de eitjes uitgekomen zijn of niet.
Eindelijk rond een uur of halfvijf hoor ik onder Floere gepiep - maar ik moet wachten tot 18u eer ik eindelijk een kopje zie tevoorschijn komen.

Maar meer dan die glimps krijg ik niet van Floere - ze schermt haar kroost goed af.
Bij Jasmijn hoor of zie ik niets.

De volgende dag heb ik wat, meer geluk - bij Floere krijg ik 3 kuikentjes te zien, een 4de hoor ik onder haar piepen, maar ik moet haar echt even optrillen om nr.4 te mogen bekijken. Alle 4 de eitjes zijn dus uitgekomen.
4 schattige Buff Blauw Colombia's - 3 met zowat dezelfde tekening op de rug, eentje is lichter van kleur, en lijkt me ook iets groeter. Kan natuurlijk dat dit laatste kuiken al een dagje eerder uitgekomen was.

Jasmijn heeft al 1 kuikentje - een mooi zilverpatrijsje. Nog 2 eitjes te gaan.

Dag 24. De 2 eitjes onder Jasmijn geschouwd, deze blijken echter niet bevrucht geweest te zijn. Dus in totaal hebben we dan 7 kuikentjes: 2 van Noor die intussen al meer dan 3 weken oud zijn,

4 bij Floere

en 1 bij Jasmijn.

Nu maar afwachten hoeveel haantjes erbij zullen zijn.

kort dagboek van de eerste dagen

2010-05-15T17:38:00.005+02:00

Dinsdag 11 mei
Het regent zachtjes als ik thuis kom. Maar Noor is toch buiten, evenals de 2 kleintjes.
Ik maak me ongerust - zou er bloedluis in de nest zijn, en dat ze daarom buiten zitten?
Heb m'n hand in de nest gehouden, maar ik merk niks - toch voor alle zekerheid een nieuw nestbakje gemaakt.

Woensdag 12 mei
Ze zijn wederom buiten als ik thuis kom. Dus snel nog wat foto's, terwijl ik Noor wat graantjes voorzet.

En heb een filmpje gemaakt hoe ze haar kleintjes dan roept

http://s287.photobucket.com/albums/ll139/gsjerry/?action=view¤t=MVI_4286.flv

Ik vermoed dat Noor de kleintjes gewoon volgt, mee naar buiten, en ze zich dan ergens neervlijt als de kleintjes bij haar kruipen - ook al regent het - ze blijft dan zitten.

Donderdag 13 mei
Ik heb de ren nu open gezet zodat Noor en de kleintjes de rest van de ren kunnen benutten.
Maar ver weg gaan de kleintjes nog niet.

Vrijdag 14 mei
Mooi om zien is als ik Noor wat graantjes kom geven, dat ze kleine stukjes apart geeft aan de kleintjes, en grotere stukken probeert klein te maken met haar bek.
Echt te grote granen eet ze dan zelf op.

Zaterdag 15 mei
Duidelijk dat ook de opvoeding begonnen is. Noor gaat verder de ren in, en neemt de kleintjes mee en leert ze dabben.
Waar ze voorheen als de kleintjes moe waren en onder haar kropen, bleef zitten waar ze zat - merkte ik nu toen ze een zandbad nam, dat ze de kleintjes niet onder haar toeliet - ook al waren ze moe.

Ook begint ze de kleintjes te leren insecten vangen - ze snellen dan achter haar aan om te zien hoe ze een beestje pakt - dat krijgen ze dan van haar. En ook de eerste pogingen op het nemen van een zandbad hebben ze ondernomen.

Moedertje Noor

2010-05-11T18:46:00.002+02:00

Toen ik om 5 uur thuiskwam, zag ik Noor buiten het broedhok.
Snel de camera genomen om de nieuwe kroost vast te leggen.

Noor roept ze al snel bij haar, maar ik heb het geluk dat ze nog net te zien waren.

De close-up is wat onscherp - maar nog geen 2 tellen later waren beide kuikens al onder moeders veren verdwenen en heb ik ze niet meer gezien.

Maar nu alvast 2 Brahma's erbij. Het is nu wachten tot 30 mei wanneer Floere en Jasmijn hun eitjes hebben uitgebroed.

75% broeds

2010-05-08T17:35:00.005+02:00

Nu gaat het snel, een paar dagen geleden Jasmijn die broeds wordt, en sinds gisteren Floere.
Vroeg wel even wat improvisatie om de dames elk hun broedplekje te geven.

links het nachthok, in't midden Noor haar broedhuisje, en rechts dat van Jasmijn.

Bij gebrek aan beter, Jasmin dan maar het compostvat toebedeelt; en dit lijkt haar wel te bevallen.

En Floere krijgt dan de legnest in het nachthok.

Drie van de vier heen broeds, ons arme Muts loopt nu door de wei moederziel alleen.

En ik hoef maar buiten te komen of staat ze al aan de draad, en maakt zij naar mij de typische haangeluidjes dat er "lekkere hapjes" te krijgen zijn.

Vandaag dan maar naar Herzele in het Pajottenland gereden, en 4 Buff Blauw en 3 Zilverpatrijs eitjes meegebracht - nu nog even uitmaken wie welke krijgt en dan gaan morgen de eitjes onder Jasmijn en Floere. Dan kunnen die 3 weken broeden, en Noor zal dan dinsdag haar kleintjes hebben.
Wordt hier nog een mooie bende binnenkort dan.

2010-04-30T17:11:00.001+02:00

En nu alles mooi in de was komt, nog even de drie andere dames kieken.
Ze hebben de hele wei voor hun drietjes, en al van 's morgens vroeg zie je ze rustig rondkuieren over het ganse domein.

Floere, ons mixje van Cochin en Brahma

Jasmijn, onze witte Brahma hen - de enig overblijvende van al onze aangekochte hennen.

En Muts, de Cochin die men aan de deur kwam afgeven

En ondanks Muts haar dominante start in de groep, is ze heel goed bijgedraaid, en zie je ze bijna altijd tesamen nu.

En dan kuieren ze rustig terug naar achteren...

flink aan't broeden

2010-04-30T16:59:00.003+02:00

Noor komt bijna nooit zelf van de nest - en omdat het vandaag toch wat minder warm en droog was, heb ik haar zelf maar even van de nest geplukt. Maar behalve wat graantjes uit m'n hand, eet ze niet uit zichzelf. Ze blijft er maar zitten, en bij de minste beweging of raar geluid komen haar pluimen recht overeind en gromt ze.

Ze is er duidelijk niet mee gediend - zie maar die blik die ze me schenkt.

Maar alle drie de eitjes zijn nog mooi intakt - ik heb de indruk dat ze het wel heel goed doet, zo voor haar eerste nestje.

Zo bleef ze dus zeker 20 minuten zitten.

Om dan eindelijk onder luid protest de veren uit te slaan, een ferme, waterige drol uit te persen; om dan zonder het eten of drinken nog een blik t gunnen, terug naar haar eitjes te snellen.

2010-04-22T18:43:00.002+02:00

Toch maar even wat nieuws.

Noor broedt nu sinds maandagavond op 3 eitjes. Al 72 uur is ze niet van het nest afgekomen - ik vpnd dat wat te lang, en heb haar er dan maar even afgezet. Het duurde een hele poos eer ze bij haar positieven kwam, maar dan heef ze een ferme drol gelegd, goed gegeten en veel gedronken, om vervolgens na een kwartiertje terug te keren naar har eitjes.
Ik ben benieuwd...

De huidige stand van zaken

2010-04-21T19:36:00.002+02:00

19 april 2010 - na een lange koude winter is het eindelijk lente.
Onze 4 hennetjes doen het prima.
Intussen heeft Noor zich gepromoveerd tot hoofd-kip. Even dachten we nog dat Muts de taak ging overnemen van Guus - want ze probeerde zelfs een paar maal te kraaien als een haan.
Lekker niet dus. Noor is zowel met Floere, als met haar eigen moeder Jasmijn in gevecht gegaan - tot bloedens toe, maar Noor bleek de sterkste.
Ze moest er wel een prijs voor betalen, de anderen lieten haar makkelijk links liggen en gingen samen met hun drietjes op pad.
Maar ook dat is na de winter verbeterd.

Dit jaar gaan we ook uitbreiden.
Deze keer geen kippen meer aankopen (die hebben we allemaal moeten afgeven op Jasmijn na) en omdat we merkten dat de 2 kleintjes duidelijk sneller en robuuster zijn, gaan we dit jaar ze laten broeden - op zoek dus naar bevruchte eitjes... was effe zoeken zeg, zeker omdat Noor al broeds begon te worden.
uieindelijk dan toch - en dan nog in de buurt - een Brahma kweker gevonden. sinds maandag avond 19 april broed Noor dus 3 eitjes (Colombia's) uit.
En wanneer Jasmijn en/of floere ook broeds worden, gaan we dit herhalen.

Zo breidt ons toompje uit, én met vers bloed, én met een heel hoge kans dat er een haantje uit tevoorschijn komt. Die mag dan volgend jaar de honneurs waarnemen.

Nog 19 dagen wachten dus - als alles goed verloopt natuurlijk.

wordt dus vervolgd.

even updaten

2010-04-21T19:26:00.002+02:00

Tja, er is meer dan een jaar voorbij gegaan - tijd gaat snel nietwaar.
Maar een beter excuus lijkt me, dat in 2009 we weeral van 2 kippetjes afscheid hebben moeten nemen.

Eind mei 2009 merkte ik dat Patrijs nogal stilletjes deed. Ze rustte heel veel ipv met de bende mee op stap te gaan. Een weekje later is ze vredig ingeslapen.

Op donderdag avond als ik thuis kom, komt Guus me niet tegemoet - ik ga snel zoeken, en vind hem in het nachthok, duidelijk over z'n toeren, hijgend en met een angstige blik. Als ik hem uit het hok neem, merk ik maden aan z'n achterste.
Guus dan onmiddellijk met veel lauw water afgespoeld in't bad, terwijl zoveel mogelijk maden verwijderend. Dan ingespoten met Ardap en de DA opgebeld - daar met spoed naartoe. De DA heeft dan de resterende maden verwijderd en ook de beschadigde huis gereinigd en ingespoten met Alu-spray.
Arme Guus, een nestje voor hem gemaakt in de woonkamer, en regelmatig (beetje onder dwang) water gegeven, vervolgens ORS.
Maar het mocht niet baten, en Guus is dan in mijn armen gestorven 's anderendaags.

Vandaar dat er weinigzin was om de blog aan te vullen natuurlijk.
Maar tijd dus voor een nieuw hoofdstuk.

Op naar de zomer

2009-01-31T08:13:00.026+01:00

De maanden zijn weeral voorbij gevlogen.
Hoog tijd voor een update over de stand van zaken.
Waar waren we gebleven...

Eind september dus.

Guus de casanova
We maakten ons wel wat zorgen om onze hennen omdat hun ruggen door het treden van Guus helemaal kaal waren geworden. Hun staartveren waren al langer foetsie, maar nu waren ook alle veren van hun rug verdwenen. Je merkte ook dat ze het dan niet meer zo "fijn" vonden als Guus z'n lusten botvierde.
Via het Kippenforum dan contact gezocht met Lies en Monique om raad, wat we voor Guus konden doen opdat hij z'n gedrag zou temperen.
Uiteindelijk heeft Monique een Bach bloesem remedie samengesteld, die we Guus regelmatig moesten toe dienen.
En met al heel snel resultaat. Plots was het gedaan met treden...

Met de rui, stopten onze dames ook met eieren leggen. We misten die verse eitjes wel. Maar Guus zagen we nu ook geen enkele keer nog aanstalten maken om z'n dames te treden. Even dachten we nog dat die Bachbloesems te sterk zouden gewerkt hebben.
Maar nee hoor! Onze Guus is een echte gentleman geworden.
Heel de periode dat de dames niet legden, heeft hij ze niet meer aangeraakt.
Tot opeens we zagen dat hij eind december Muts besprong... een weekje later kregen we terug het eerste ei van Muts.
Dus op de één of andere manier voelt de haan dat de kippen niet meer leggen, en is er geen behoefte meer om ze te treden (en zich te reproduceren). Wanneer ze dan terug gaan leggen, een weekje eerder zelfs, gaat de haan terug treden.
Zo kunnen we nu weten wanneer een hen terug gaat beginnen te leggen: gewoon observeren wie getreden wordt.

Maar de hennen zagen er niet uit. Als je niet beter zou weten, je zou denken dat het verwaarloosde beestjes waren. Kaal, mager, niet om aan te zien...

Maar wie goed toekeek zag de nieuwe veren al klaar zitten. Elke dag de schachten wat langer om dan uit te breken tot een nieuw veerkleedje. Vooral bij Patrijs kon je dit goed volgen.

Gelukkig zaten alle kipjes terug vol in hun verenpak toen de winter intrad.
De eerste sneeuw viel al eind november.

Floere en Noor vonden sneeuw niet zo leuk - ze kropen onder de buxus om er te schuilen voor die koude witte vlokjes.

En de winter moest dan nog beginnen. Het dikke pak in januari kon hen echt niet meer bekoren.

De kippen kwamen zelfs het hok niet uit. En wij maar denken dat Brahmakippen pluimen aan de poten hebben om makkelijk op sneeuw te kunnen lopen.
Gelukkig had het baasje dan ook aan hen gedacht en ook in hun reh en de tuin wat sneeuw geruimd.

Enkel de vrijgemaakte paden werden benut. Dat koud wit spul was dus niet aan hen besteed.

De kleintjes groeien op
Ja, het zijn echte dametjes geworden. Althans van Floere (de blauwe hen) zijn we nu 100% zeker dat ze een dametje is geworden. Haar eerste eitje kregen we op 11 januari.

Noor (vuilwit) toont geen kenmerk van haan te zijn, maar zolang ze geen eitje legt (of begint te kraaien) blijven we voorzichtig om een uitspraak te doen. Brahma's zijn moeilijk te sexen en menig heeft zich al vergist wanneer de "uitgesproken" hen plots begon te kraaien, of "voor 100% zekere" de haan aan de leg ging...

Op verkenning
Tja, het truukje om het kippengaas plat te treden is nu alom bekend en dus hebben ze ook ontdekt dat naast het huis nog een hele wei te verkennen valt.

Naar achteren toe...

bij de serre...

tot zelfs vooraan het huis...

De harmonie binnen ons toompje is nu ook beter dan voorheen. Zelfs Muts heeft zich volledig geïntegreerd en er wordt nog maar amper "op de strepen" gestaan.

Samen gezellig een zandbad nemen,

of liggen zonnen, lekker uit de wind,

of uitrusten op het terras,

... waar één kip zit, zijn de anderen nooit ver uit de buurt.
En zeker als ze "de draad doen" om stiekum het veldje met krulkool te plunderen!

Momenteel zijn Muts en Floere terug aan de leg, we rapen gemiddeld al een zestal eitjes per week. Een derde dient zich aan - maar we moeten nog uitzoeken wie precies de afgelopen week begonnen is met leggen.

Het namiddaghapje is zowat de vaste gewoonte geworden natuurlijk, en al't baasje wat lang wegblijft...

springt Guus zowaar op de vensterbank, net om te zeggen: "Hé waar blijven nou die hapjes!"

Dat wordt gegarandeerd nog dolle pret als de warmte terug in het land komt en Annemie en ik terug buiten op het terras kunnen zitten. Met die twee kapoenen erbij die nog minder bang zijn dan de anderen vrezen we dat ons nog wel één en ander te wachten staat aan deugnieterij...

2008-09-04T19:42:00.009+02:00

Héhé, weeral een heel tijdje geleden dat ik nog eens onze blog up to date heb gebracht.

Onze 2 kuikentjes zijn intussen al een heel pak gegroeid - ze zijn vandaag net 13 weken oud. Het is een plezier om zo'n kleintjes te zien opgroeien. Hoe ze de eerste dagen onder de beschutting van moeders vleugels blijven, om dan toch, nieuwsgierig dat ze zijn alsmaar meer en meer de grote buitenwereld te gaan verkennen. Hier zijn ze 2 dagen oud.

En leren doen ze ook heel snel. Hier zijn ze dan 4 dagen oud en leren al hoe ze een zandbad moeten nemen.

Al heel snel verschijnen dan de eerste veertjes, eerste aan de vleugeltjes en dan aan het staartje.

Even is er dan een periode dat ze er niet echt mooi uitzien - net als gieren bijna, met hun kalende donzige nek

Als het even kan, en natuurlijk onder toezicht, laten we ze samen met de andere kippen. Meestal verloopt dit zonder problemen, maar Muts en Patrijs laten wel dikwijls merken dat zij hoger in rang staan en halen dan uit naar de kleintjes - vooral tijdens het gezamelijk vieruurtje. Maar het valt wel mee.

Even was er wel paniek. Bloedluis in het hok. Duizenden kleine minuscule kruipbeestjes, die zelfs op mij kropen... wat een ellende.

Vlug naar de DA en een spuitbus ARDAP meegebracht en alle kippen en het hok ermee behandeld. De plaag is nu gelukkig verdwenen, maar toch is het stilaan tijd om aan een nieuw kippenhok te beginnen - eentje dat niet zoveel kieren en spleten vertoond waar allerhande ongedierte zich kan in nestelen en dat makkelijk te reinigen is.
De plannen zitten al in m'n hoofd - nu alleen nog de uitwerking.

Maar intussen zijn de kleintjes al mooi uitgegroeid tot kleine kipjes. Liefst nog tezamen met moeke doorzoeken ze de hele tuin naar lekkers.

En ze zijn zelfs ferventer in het zoeken naar allerhande insekten - dit jaar geen last van slakken in de moestuin, want die kleine rakkers blijken specialisten-detectives te zijn.

En als ze even willen uitrusten, dan is een hoge tak de ideale stek.

De kippen, met Patrijs en Muts op kop hebben ook weer wat nieuws uitgevonden. Als ze vinden dat het tijd is voor hun vieruurtje, klimmen ze nu gewoon over de gaasafspanning (die hen moet weerhouden om het terras onder te poepen) - die buigt toch mee - en komen zo naar de achterdeur om luidkeels te laten horen dat het baasje hun lekkere hapje moet brengen.

Jasmijn is wel wederom broeds - maar ze krijgt geen eitjes nu om uit broeden - het is veel te op het jaar om nog kuikentjes te hebben. Maar ze is nog steeds heel vasthoudend. Tja, hopelijk geeft ze het binnenkort op.

En de kleintjes die nemen we regelmatig een keertje op de hand, zodat ze aan ons kunnen wennen. En dat lukt vrij aardig.

gezinsuitbreiding

2008-06-15T17:54:00.010+02:00

Dagboek van een broedende Jasmijn

23 mei 2008
Het zat er aan te komen, maar nu is het zover: Jasmijn is broeds.
Reeds gisteren en eergisteren lag ze ’s avonds in de legnest in plaats van op stok te gaan slapen. En ’s morgens duurde het dan even vooraleer ze het nachthok uit kwam om te eten.
Deze namiddag blijkt ze nog steeds op de legnest te zitten.
Als ik in de buurt kom zet ze haar staart en pluimen naar omhoog en maakt een geluid dat duidelijk maakt dat ze me uit haar buurt wil; toch laat ze toe dat ik haar even streel.
Ik zie één eitje verbrijzeld naast haar liggen – waarschijnlijk door het gedram van Muts (of Patrijs) is dat eitje gesneuveld. Als ik Jasmijn een beetje optil, liggen er onder haar twee eitjes; eentje van Muts en dan nog een lichtgekleurd – dus eentje van haar of van Patrijs.
Wat doen we? Mag ze uitbroeden?
We besluiten van wel, en ik leg dan nog extra 3 eitjes, van gisteren of eergisteren gelegd, voor haar neer in de legnest. Ik heb deze alvast gemerkt met een potloodstreep – want nu zal het proefondervindelijk ervaren worden wat het gaat worden als de andere hennen hun ei nog kwijt willen.
Op het Kippenforum is men het eens dat het niet goed is om versere eitjes erbij te laten uitbroeden. Wanneer dan de eerste kuikens uitkomen, heeft de kloek de neiging om alle aandacht naar haar verse kroost te laten gaan en de resterende eitjes aan hun lot over te laten; dat zijn dan bijna volgroeide kuikentjes die dan een wisse dood sterven door onderkoeling en vochtgebrek. Dus dat liever niet.
Even later heeft Jasmijn de eitjes netjes onder haar gerold. Ze broed nu op vijf eitjes.

24 mei 2008
Deze morgen komt Jasmijn niet van de nest als ik het deurtje openzet en de graantjes uitgooi. Ik zet voor haar een extra bakje met graantjes in haar buurt neer.
Guus en de andere kippen komen zoals steeds gezwind naar buiten.
Tja, wat staat ons te wachten…
Gisteravond heb ik een bakje vol met stro achteraan het nachthok gezet. Ik hoop dat Muts en Patrijs hiervan gebruik zullen maken als nieuwe legnest, zodat Jasmijn in alle rust kan verder broeden. Maar vandaag probeer ik angstvallig de dames in het oog te houden om te controleren hoe ze het nu gaan aanpakken...
Tja, duidelijk geen goede accommodatie dus voor broeders met leggers tezamen:
Muts moest en zou in de legnest haar ei kwijtraken. Ik heb zelfs even een draad van 50cm rond de legnest en Jasmijn gezet – maar ze wringt er zich tussen.

Ook Patrijs kan het niet laten.
Heb dan een tussenplankje gemaakt met opstaand randje tussen Jasmijn en de buitenste kleine helft van de legnest – overal stro gelegd…
Om 13.00 uur zie ik Jasmijn buitenlopen.
Van de 2 versgelegde eitjes is eentje stuk, het andere (van Patrijs) ligt aan de buitenrand.
Snel nog de 2 oorspronkelijk broedeieren met potlood gemerkt.
Jasmijn is een zandbad aan’t nemen nu – ben benieuwd of ze verder gaat broeden of niet?
Pas om 16.00 uur gaat Jasmijn terug op de nest. Ze was voorheen wel wat aan’t ‘klotsen’, maar wou niet terug naar het nachthok.
Ik kijk het nog even aan, maar als het morgen opnieuw zo’n circus wordt, denk ik dat het beter is om eerste een nieuwe accommodatie te verzorgen vooraleer ik m’n kippetjes laat broeden.

zondag 25 mei 2008
Jasmijn zit nog te broeden. Zowel Patrijs als wat later onze Muts hebben hun ei in de legnest gelegd, terwijl Jasmijn zit te broeden.
Om 16.30 is Jasmijn nog steeds niet van de nest gekomen – zal haar dus strakjes even moeten optillen om de verse eitjes onderuit te halen en te controleren of er geen eitjes door de strubbelingen kapot zijn gegaan.
Om 17:40 even Jasmijn opgetild en de verse eitjes van Muts en Patrijs eronderuit gehaald. De 5 andere eitjes zijn nog intakt.

Maandag 26 mei 2008
Deze avond 1 eitje van Patrijs eronderuit gehaald, de andere 5 zijn nog intact. Jasmijn laat het redelijk goed toe dat ik haar even optil. Dus dat valt wel mee.

dinsdag 27 mei 2008
Weer 1 eitje van Patrijs er onderuit gehaald, andere nog intakt.
Jasmijn een stukje geweekt brood voorgeschoteld, maar eten doet ze er niet van

woensdag 28 mei 2008
1 eitje van Muts eronderuit gehaald – alle andere broedeieren intact

donderdag 29 mei 2008
2 eitjes onderuit gehaald

vrijdag 30 mei 2008
1 eitje van Patrijs eronderuit gehaald, de rest is intact

zaterdag 31 mei 2008
2 eitjes eronderuit gehaald.
Om 12:45 Jasmijntje van de nest genomen en buiten gezet - de deurtjes dicht.
Eerst bleef ze even zitten, maar dan kwam Guus er aan gesneld, oeps wat was ze dan rap weg.
Guus opgenomen en buiten de ren gezet.
Jasmijntje wat eten voorgezet, maar ze pikte wat gras en heeft een ferme (hele platte) drol gelegd; maar dan wou Jasmijn toch ook naar buiten.
Dus dan maar de deur opengezet en wat later ging ze al richting zandbad.
Alleen Muts moest ik uit de buurt houden, want die wou Jasmijn alsmaar gaan pikken. En zo kon Jasmijn genieten van een heerlijk zandbad. Een beetje later kwam Patrijs erbij en dat vond ze wel fijn.

Ik merk duidelijk dat ze haar zusje gemist heeft, want dikwijls zie je Jasmijn een beetje aanleunen bij Patrijs. En nu zit ze lekker te rusten in de schaduw. Guus en Muts laten haar nu met rust.
Om 15:45, onder lichte dwang, Jasmijn terug richting ren geleidt, en een beetje later is ze terug op de nest gaan zitten. Madame is dus zo'n 4 uur weggeweest.

zondag 1 juni 2008
twee eitje deze morgen onder haar uit gehaald.
Om 14.00 u Jasmijn even buiten gezet - weeral opnieuw last van een hevige Guus en een pikende Muts - die twee maar even opgesloten in de ren. Jasmijn heeft eerste een zandbad genomen en dan wat gegeten.

Om 16.00 u is ze terug naar de legnest gegaan.

maandag 2 juni 2008
2 eitjes eronderuit gehaald – echter 1 broedei stuk in de nest, eentje van Jasmijn of Patrijs, wel degelijk bevrucht (sic)

Dinsdag 3 juni
2 eitjes eronderuit gehaald. En vanavond een schutting gemaakt zodat Jasmijn nu volledig en veilig afgescheiden zit van de anderen.

Woensdag 3 juni ’08
2 eitjes in’t midden van het nachthok – de afscheiding heeft gewerkt.
Om 18:45 Jasmijn even buiten gezet. Ze is dan tot 19:20 buiten gebleven. Moest haar wel even oppakken en via de grote deur binnen zetten, want ze wou steeds maar weer via het gewone deurtje naar binnen.

Donderdag 5 juni
Ze zit lekker te broeden, en nu geen last maar van de stoorzenders.

Vrijdag 6 juni
Was aan’t regenen vanavond, dus zal Jasmijn morgen wel nog een keertje uitlaten.

Zaterdag 7 juni
Tot halfvier heeft het geregend – Heb Jasmijn om 17.00 uur even uit genomen – ze heeft een flinke hoop gelegd, een zandbad genomen en wat gegeten. Tegen halfzeven is ze zelf teruggegaan – ze is deze keer zelf netjes langs de grote deur binnen gestapt. Nog 1 weekje te gaan. Intussen al de tentpalen gezet om volgend weekend het net te kunnen spannen zodat de kraaien niet bij de kuikens kunnen.

Dinsdag 10 juni
Wat vroeger gestopt met werken, en Jasmijn om 17.00 even buiten gezet. Even blijft ze dan liggen, maar wat later komt ze bij haar positieven. Eerste werk: zandbad nemen.
Heb haar om halfacht wel naar binnen moeten dwingen – maar ze is dan toch netjes op haar eitjes gaan zitten

woensdag 11 juni 2008
Jasmijn vandaag laten zitten – gezien haar escapade van gisteren, denk ik dat ik tot het weekend laat zitten – we kunnen beginnen af te tellen. Vrijdagsnamiddag is het dag 21.

donderdag 12 juni 2008
Jasmijn op de nest laten zitten. Wel heel de dag geregend – hoop toch dat het in’t weekend wat droger wordt.

vrijdag 13 juni 2008
16:15 oh ik denk dat ik vader ga worden…
Ik zag buiten de nest een stukje eierschelp liggen. Heb Jasmijn even wat opgelicht en zag dat er één ei gebarsten in de nest lag. Heb dit even vastgenomen, bijna hele ei in 2 gebarsten, maar daarbinnen zag ik iets friemelen… een 2de eitje lijkt me aangepikt.
Spannend!
Om 20:15 nog niets te zien. Ik hoor ook niets piepen, maar besluit om te wachten tot morgen om Jasmijn nog eens op te lichten.

zaterdag 14 juni 2008
07:00
aha, blijft spannend. Niets te zien, dus heb ik deze morgen voorzichtig een vleugel van Jasmijntje opgelicht. Zeker een tweede eitje ligt aan diggelen, maar ik zag in een flits precies maar 1 donsje onder haar. Maak me wel zorgen over wat er nog allemaal mis kan gaan – binnen enkele uurtjes ga ik toch eens proberen goed te kijken hoe de toestand nu is
08:00
Nog even wezen kijken – het zijn er 2: één geel en een donkergrijs. Eén ei is nog zeker intact, het 4de kon ik niet goed zien.
11:30
Het gele kuiken zit met het hoofdje buiten. Al snel een foto van genomen. Hoor nu wel veel gepiep van onder haar komen.

12:00
Het grijze kuiken zat even naast haar, maar wrong zich al piepend onmiddellijk onder haar toen ik wat dichterbij kwam (misschien ééntje van de Muts, die ook zo bang is)
15:00
Even gaan kijken, maar niets te zien – hoor ik ze even later piepen en zijn er zeker 2 onder moeder uit gekomen. Maar als ik dan het deurtje opendoe kruipen ze piepend terug weg onder moeder.
17:00
Jasmijn even opgelicht – 1 eitje is nog intact, het vierde, met daarin een zowat volgroeid kuiken, lag helemaal platgedrukt onder haar. Het begon zelfs al wat te ruiken, dus maar goed dat we dit onmiddellijk wegnemen.
Het grijze kuiken laat zich echter totaal niet zien. Dus nog even afwachten of het derde eitje nog uitkomt – maar we hebben alvast 2 kuikens: ééntje van Jasmijn en 1 van de Muts – een mixje dus Brahma/Cocin - vermoed ik toch.

Zondag 15 juni
Jasmijn deze morgen toch maar even helemaal opgetild van de nest. De kuikentjes probeen zich dan nog weg te friemelen tussen haar vleugels - maar toch hebben we ze allebei goed kunnen zien. Het 4de eitje blijkt leeg te zijn "een zwalper" zoals ze dat hier bij de boeren noemen. Dat heb ik dan maar ineens weggenomen.

Vanmiddag heeft Annemie de beide kuikentjes zelfs uit de hand kunnen voeren. In eerste instantie kruipen onder hun moeder als het deurtje opengaat - maar als Jasmijn dan merkt dat er wat te eten valt, roept ze haar kroost aan tafel.
Strakjes ga ik dat nog eens herhalen en er foto's van nemen.

Het hok is nu bijna helemaal klaar: een net overspant de gehele ren zodat de kraaien of eksters er niet meer bij kunnen, en voor Jasmijn en haar beide kindjes heb ik een apart stukje in de ren afgemaakt. Als ze dan een keertje buitenkomen zitten ze nog afgescheiden van de rest, want het is nog afwachten ho guus, Patrijs en zeker de Muts gaan reageren op haar en de kuikens.

Nieuws van het kippenfront

2008-04-12T12:57:00.005+02:00

Als de eerste zonnige dagen aanbreken, is het reuze om buiten met de kipjes in de tuin bezig te zijn.
Ze genieten dan ook regelmatig van een lekker zand- en zonnebad.

En je voelt ook bij de kippen dat het stilaan lente wordt. Ze zijn veel beweeglijker, en ook nieuwgieriger.
Vindt je plots nergens nog een kip...
Ja hoor, de bende is er vandoor...

Maar wie zoekt, die vindt - en ver kunnen ze niet zijn.
Even aan de voorzijde gaan kijken, en jawel, wie komen daar aangedremmeld van opzij...

Zo zouden ze zelfs nog op straat belanden.
Maar dat vonden ze wel heel leuk - al dat nieuwe groen, al die nieuwe ontdekkingen. Zelfs de bloempjes werden geviseerd.

En met heel veel tegenzin werden ze dan terug naar de achtertuin gedreven

Tja, intussen is er weeral een en ander veranderd in ons kippenbestand.

Half maart begon Tessa zich wat stiller te gedragen; ze zonderde zich dikwijls af van de anderen en vervolgens zagen we ze ook meer en meer in het nachthok blijven.
Haar buik leek gezwollen en ze begon hoe langer hoe minder te eten. We hebben haar dan warm binnen gezet en tevens gecontroleerd of er geen eitje dwars zat ofzo. Dat was niet het geval, maar haar toestand beterde niet. Op het einde moesten we haar zelfs dwangvoederen.
Dan maar naar de DA. Bleek dat haar eileider door een virus op jonge leeftijd was aangetast en er zich vocht en eiresten ophoogde in haar buik. Wel even te verbeteren met een zware antibioticakuur, maar telkens opnieuw zou ze er last van krijgen. Dus dan maar de zware beslissing genomen: op 29 maart hebben we Tessa dan ook laten inslapen.

Zo blijft er geen van ons eerste toompje over.
Noortje, Alexander (waarvover ik geen nieuws heb gemeld, gewoon omdat het te pijnlijk was om hierover te berichten) en nu hebben we ook Tessa moeten afgeven.

Gelukkig bleek dit geen weerslag op de overblijvers te hebben. Met z'n drietjes voelen ze zich goed in hun vel. En altijd zie je hen tesamen. Raar of zelden zijn ze een meter uit elkaar.
En als ze zich voldaan hebben aan al dat lekkers in de tuin, is het siesta tijd. Ofwel zitten ze onder de tuintafel op het terras, of ze liggen te genieten van het zonnetje - zelfs aan hun 'buitenverblijf' aan de vijver - "met zicht op zee", zo te zeggen.

Een nieuwkomertje

En dan staat op een dag een buur aan de deur met een doos met daarin een kipje. De mensen hoefden het niet langer... Annemie d'r hartje was onmiddellijk verkocht en zo werd de nieuwe dame bijgezet...

Bij deze stellen wij u voor: Mutske. Een Cochinhen.
En geen makkelijke tante bleek al gauw. Ze beet (of beter gezegd pikte) al snel van zich af - en onze beide brahma dames - oh toch zo'n goedzakken - kozen het hazepad, weg van die verschrikking.
Even twijfelde ik nog of we Mutske wel zouden behouden, maar na enkele dagen zagen we toch beterschap in de gespannen verhouding tussen de nieuwkomer en onze bende.
Alleen Guus verzette zich tegen Mutske en ze moest dan ook uit z'n buurt blijven of hij zat haar achterna - en maakte haar duidelijk dat haar gezelschap niet gewenst was.
Maar ook dat is volop aan't beteren.
Nu mag ze zelfs al mee komen snoepen van de lekkere hapjes die we voorschotelen (sla, geweekt brood, kattebrokken, enzovoorts)

Al wordt er af en toe nog wel een kwade blik uitgewisseld.

En Guus blijft heer en meester van z'n toompje - trots bekijkt hij z'n dames en voelt zich superlekker in dit aardse paradijs.

Liefde op het eerste gezicht

2008-02-02T11:33:00.000+01:00

Kippen zijn toch gekke wezens. Gisteravond hebben we Guus opgehaald in Nederland. Guus is van origine Belgisch, geboren op 21 maart 2007 ten huize van "Slefke". Tesamen met 2 andere Brahmakuikens als "hennen" verhuisd naar Lage Zwaluwe bij Lies en Peter "Kippig", waar al na enkele weken bleek dat Guus een haantje was, en nog een broer en één zusje had. Lies en Peter hadden al twee hanen en dat bleek van het goed teveel. Na z'n broer was het nu hoog tijd voor Guus om een nieuw plekje te krijgen.
Dus gisteravond Guus bij op stok gezet bij onze dames. Een vrolijk over-en-weer gebabbel tot gevolg, en toen ik enkel uren later nog eens een kijkje ging nemen, zat Guus lekker te slapen met Tessa aan z'n zij.
Dus gespannen afwachten tot deze morgen. Guus liet al heel vroeg van zich horen - de buren zijn dus al op de hoogte gebracht!
Oei oei, wat was hij hevig - al in het nachthok stond hij te dartelen en rond te draaien, en onze dames keken maar argwanend naar die rakker.
En dan de eerste stapjes uit het hok...
Ongelooflijk, echt liefde op het eerste gezicht tussen Guus en onze witte hen die nu de naam Jasmijn heeft gekregen.

Tja, over en weer liep Guus de dames het hof te maken, slepend met z'n linkervleugel over de grond en maar rondjes draaien. En de dames keken toe.
Toen begon het hier wat te sneeuwen en gingen ze met z'n vieren terug het nachthok in.

De sneeuwbui was maar van korte duur, en daardoor was ik net te laat om een foto te maken van Guus z'n eerste verovering. En wat had u gedacht? Natuurlijk met Jasmijn. En die leek het nog leuk te vinden ook. Vanaf dat ogenblik was ze niet meer uit z'n buurt te slagen - wat een verliefde deerne.

En overal bleef ze hem volgen. Ging hij drinken, zij er achteraan...

Ja, Guus voelde zich al snel een hele heer - misschien moeten we hem wel Casanova noemen... Al bij al een hele mooie jongen.

Maar ook onze patrijs vindt hem wel de moeite. Geregeld zie je haar steelse blikken werpen in zijn richting.

Maar Guus gedraagt zich nu als een volwassen man. Samen met z'n dames kuiert hij door de ren.

Maar Jasmijn is wel een beetje jaloers, want als patrijs toch wat te dicht komt, wringt ze zich tussen hen in en bekijkt hem dan met een blik van "jongen, ik ben hier de uitverkorene..."

Maar Guus is te mooi en patrijs laat duidelijk merken dat ze hem wel ziet zitten...

En Guus is gecharmeert en maakt een rondedansje voor haar.

Dan mag het poortje open en krijgen ze de vrije loop. Het zonnetje schijnt nu volop en zo kan't baasje het nachthok opkuisen.

Alle drie de dames komen gezwing naar buiten... "Hé waar gaan jullie naartoe" vraagt Guus zich af...
En rept zich dan zelf snel achter hen aan...

Het terras is ook nieuw voor hem, en bekijkt het maar even. Maar als onze 3 kippetjes hem dan maar achter zich laten, durft hij toch z'n eerste pootje op de verharding zetten...

En dan op verkenning in de moestuin. De dames wijzen hem de weg en als snel zijn ze met z'n allen lekker aan't smullen van al dat groen...

En de buurt is gewaarschuwd, vooral de haan van de buurman: er is een nieuwe heer en meester Kukelekuuuuuu!!!!!!!

Vrolijk kerstfeest!

2007-12-24T12:28:00.000+01:00

Toch voor even leek alles zo sprookjesachtig, net ideaal om de kerststemming erin te brengen. Alles zag wit, tot elk takje en sprietje toe.

En de hele bende maar wachten aan het poortje: "Wanneer gaat het baasje nu dat deurtje opendoen?" Vol ongeduld staan ze daar te popelen.

En als ze dan eindelijk hun vrijheid krijgen, gaat het echt op een drafje...

Maar al gauw ging het dan richting zandbak, waar nu lekker het zonnetje scheen en ze zich met hun gedrieën overgaven aan een heerlijk badje in het mulle zand.

Na een uurtje werd het dan tijd voor een extraatje. Aanvallen geblazen was het motto, want binnen de korste keren bleef er nog enkel een stukje tomaat over - iets dat geen van allen eigenlijk lijkt te lusten.
Maar de pasta, slablaadjes en aardappelen verdwenen als sneeuw voor de zon.

Diezelfde zon zorgde er dan ook voor dat het witte landschap zienderogen verdween.
De volgende dag was er amper nog iets van te merken.
Intussen is ook ons witteke aan de leg gegaan, en werden we al getrakteerd of verse eitjes in de legnest. De patrijs blijft echter haar eieren deponeren onder de zitstok. Ik had wel even een kalkei in de nest gelegd - en dat vond ze wel heel interessant... om vervolgens toch maar terug achter de zitstok een eigen nestje te maken en daar haar eitjes te deponeren. Zo is het dan natuurlijk wel makkelijk voor ons om uit te zoeken wie welk eitje gelegd heeft.

Eerste ei!

2007-12-16T13:53:00.000+01:00

Groot nieuws van de dag, zonet heeft onze Patrijs haar eerste eitje gelegd.
We zagen haar regelmatig van en naar het nachthok lopen. Toen ze vervolgens toch al een poos wegbleef, ben ik even gaan kijken. En ja hoor, ze zat op de stock en was volop aan't persen.

2007-12-16T12:03:00.000+01:00

Het gaat goed met onze nieuwelingen.
Ze zijn nu helemaal geaccepteerd en zijn dikwijls samen met z'n vieren op stap.

Zelfs Tessa duldt hen rond de etensbak en het is nog maar raar of zelden dat ze een pik uitdeelt aan de anderen.

En ze kennen het al heel goed dat als we thuis zijn ze buiten mogen. Vol ongeduld lopen ze te ijsberen langs het poortje. Ook de ideale plaats om een zandbad te nemen hebben ze ontdekt. Waar dit vroeger Tessa haar favoriete plekje was, vind je die twee kapoenen regelmatig terug.

We merken ook duidelijk dat ze ons mensen beter gewend raken.
Waar ze vroeger helemaal niet in onze buurt durfden te komen, komt de patrijs zelfs al uit m'n hand eten, en komen ze naar ons toegelopen als we buiten staan, want er mocht toch zo eens iets te smullen vallen niet?
De patrijs heeft zelfs al ontdekt dat er ook binnen wel wat te bikken valt. Tessa achterna door de deur,

om dan vervolgens haar slag te slaan en het katte-eten te verorberen.

Onze nieuwe aanwinsten

2007-11-17T11:38:00.000+01:00

Sowieso waren Annemie en ik aan't peinzen over een uitbreiding van ons toompje, maar nu ons Noortje schielijk is weggevallen moesten we wel heel dringend op zoek naar nieuw gezelschap.
"Het zijn maar kippen", kunnen we wel denken, maar Tessa was sinds maandag wel aan't treuren over het verlies van haar boezemvriendin. Voortdurend zag je haar heen en weer lopen, terwijl een klagend, maar doordringend geluid voortbrengend.
Uiteindelijk konden we wederom terecht bij Rudy & Sabrina in Sint-Katelijne Waver, waar ook ons Noor en ons Tessa vandaan kwamen.
Wij donderdagavond om halfnegen er naartoe en Rudy had twee mooie dames apart gezet voor ons.

Kippetjes ingeladen en wederom naar Olen.
De beide nieuwe dames hebben we dan op stok naast onze twee slapende rakkers gezet; en dan maar afwachten tot de volgende morgen.

Alexander en Tessa kwamen 's morgens al heel snel naar buiten, tegen hun gewoonte in. De beide nieuwelingen bleven nog lekker binnen op stok.
Maar als ze zich dan uiteindelijk toch naar buiten waagden, dan was de toon al snel gezet. Het witte kipje ging nog, maar de patrijs kreeg al onmiddellijk van Tessa een knauw, om duidelijk te maken wie de baas was.
Maar dan Alexander...
Toch even hier mijn bewondering uitspreken voor onze haan. Nog maar enkele dagen geleden werd hij hard toegetakeld door de haan van de buren.
Sowieso ziet hij amper vanwege de grauwe staar, en nu met z'n rechteroog dat nog steeds heel erg traant en hij dit meestal dicht houdt, ziet hij nog minder dan voorheen.
Zou je denken dat als hij iets onbekends in het hok ziet dat hij uit de weg gaat... Niets was minder waar. Met fiere borst vooruit rende hij achter de nieuwelingen aan; niet om ze te pakken, maar om ze te verdrijven van zijn territorium en om zijn Tessa te beschermen.

Beide kippetjes hebben dan maar dekking gezocht achter het hok. Maar ze moesten nog maar even een geluidje maken of hun snavel laten zien, en Alexander schoot meteen in aktie. Maar pikken deed hij niet, enkel uit de weg drijven.

Maar in de namiddag werd alles al rustiger.
Alexander had duidelijk gemaakt dat hij heer en meester is, en Tessa haalde af en toe eens uit als één van de twee groentjes wat te dichtbij kwamen.

En dan keken we uit naar bedtijd. Alexander uit gewoonte als eerste, gevolgd door Tessa. En die twee nieuwelingen maar keren en draaien aan de ingang. Even erin, dan weer terug eruit; terug erin, terug eruit... tot uiteindelijk alle beweging stil viel. Even gaan spieken, en ja hoor, allemaal netjes op stock naast elkaar.

En deze morgen waren ze allen al veel closer. Tessa zocht nu regelmatig hun gezelschap op, en ik heb ze amper horen klagen tot hiertoe.

Nu natuurlijk nog namen gaan bedenken voor die mooie hennen...

En nu zien we ze regelmatig met hun vieren samen, zonder ook maar enige ophef te maken.

Dus het lijkt wel goed te komen.
Nu hebben we dus een toompje van vier - met hun mooie kleurschakeringen best wel leuk om te zien.

In Memoriam

2007-11-13T20:27:00.000+01:00

Vaarwel m'n lieve Noortje,

Op maandagavond 12 november 2007 hebben we je moeten laten inslapen, om je nog meer lijden te besparen.
Lieve kleine kip, toen we je op 16 december vorig jaar aankochten en bij Alexander zetten, bleek dat jij en Tessa, je "zusje" het heel goed met hem kon vinden.
Wat vormden jullie een prachtig toompje.
Als gauw bleek jij de moedigste en onvervaardste te zijn.
Het duurde niet lang of je kwam uit de hand eten en zelfs de aanwezigheid van de katten liet je koud.
Nieuwsgierig aagje - hoe jij je nekje toch kon uitsteken om maar niets te moeten missen.
En Alexander was je vriendje, want al gauw zagen we jullie dikwijls samen bij elkaar; rondstruinend of duttend.
Maar strooptochten waren natuurlijk leuker met Tessa. Oh hoeveel paardebloemblaadjes hebben jullie wel niet verorberd, om nog maar te zwijgen over de engelwortel, en wat weet ik nog veel meer.
Mooi kipje, "vuilwit" als kleurslag - goed om mee te kweken, zeiden ze - maar als Brahmakip zou je nooit op een tentoonstelling hoeven te komen - toch vond ik je even mooi als Tessa.
Guitige deugniet, gekwiekst hoe je soms uit Tessa d'r bek nog een sliertje spaghetti wegritste of een regenworm opviste als Annemie de tuin aan't spitten was.

Als aandenken aan die mooie maanden met jou, nog een resem foto's.
Veel te kort was je in ons leven en we zullen je missen, maar steeds zullen we met een liefdevol hart aan je terugdenken.

Vaarwel, m'n lieve vriendin.

Moge God en Lord Maha Chohan je opnemen in het Grote Oneindige Licht van Liefde, Wijsheid, Zuiverheid en Perfectie.

updates

2007-11-13T19:54:00.000+01:00

Tja, alles gaat lekker z'n gangetje... of is toch geweest tot voor enkele dagen.

Terwijl Tessa nog maar net broeds-af was, begon ook Noortje broeds te worden - en die bleek nog veel koppiger te zijn.
Maar nu hebben we wel een betere truuk gevonden: kip op de stenen zetten, draad errond, (wel met wat eten en drinken) en dat ging de lust tot broeden toch vrij snel over.

De zomer passeerde netjes. Inmiddels was ook de overdekking van ons terras klaar, en dat vonden onze drie kapoenen ook wel heerlijk: als het te warm was, lekker op't terras in de schaduw met een hapje erbij.

En met de regenwaterton-installatie hadden ze er nog een extra plekje bij om zalig uit te rusten.

Dan kwam de rui tijd eraan - pluimen overal in het hok, en de kipjes worden magerder en kaler...
Als eerste is Tessa terug in haar verenpak - nog voller dan tevoren - ze lijkt nu bijna even groot als Alexander... alleen vergeten die eerste dagen een foto ervan te nemen (het was dan ook niet echt een weertje om buiten te komen hoor!)

Tot het noodlot toesloeg:
Wanneer Annemie woensdagavond van het werk thuis komt, blijkt de haan van Louis in onze kipperen te zitten.
Alexander zit angstig in een hoekje, kop helemaal bebloedt, z'n ogen dicht.

Gelukkig kon hij na 2 dagen toch al een oog wat openen. Elke dag wreven we z'n ogen in, eerst met Traumeel, later met rozenwater.
Op maandagavond, net voor we naar de dierenarts vertrokken, was er ook al een klein spleetje te zien aan z'n rechteroog.
Bij de dierenarts bleek dat geen van beide ogen geraakt waren; enkel maar de oogleden. Nog een paar dagen wat zalf aanbrengen en hij is er terug bovenop.

Het trieste nieuws echter is dat ook ons Noortje niet onbeschadigd uit de strijd met die haan is geraakt.
De eerste dag liep ze nog rond, hoewel ze wel wat mankte.
Echter vrijdagavond kon ze helemaal niet meer rechtop. Eén pootje kon ze niet meer gebruiken.
We hadden ze dan bij ons binnen genomen, eten deed ze nog af en toe.
Maar bij de dierenarts bleek dat de gewrichtbanden van de aanhechting met het bekken gescheurd of afgerukt waren.
Om het beeste nog meer lijden te besparen - de kansen op genezing waren maar heel heel klein - hebben we haar doen inslapen.
Vandaar het volgende berichtje in memoriam

2007-06-17T11:13:00.000+02:00

Weeral een hele poos geleden dat onze blog nog werd aangevuld.
Niet dat we niet elke dag wel wat mogen beleven met onze dierentuin.
Maar onze 3 kapoenen stellen het goed; bijna elke dag krijgen we van de dames een vers eitje en ze worden hoe langer hoe meer thuis aan ons.

Intussen heeft onze buurman een hoop kippen en een nieuwe haan bijgezet in zijn kippenhok. Alexander zou dus weer een vriendje hebben om tegenop te kraaien... echter die nieuwe haan is niet de eerste de beste. Al na de eerste confrontatie pikte hij Alexander doorheen de afspanning tot bloedens toe.
Dus dan maar snel een twee kippendraad er tussen gezet, zodat die twee een half metertje uit elkaar buurt blijven.

Ze lopen elkaar nog wel te volgen en stoer te doen, maar opspringen tegen de omheining is er nu niet meer bij. En dus krijgen we regelmatig een hanenconcert van die twee dat al begint bij het vroege ochtengloren.

Naar vaste gewoonte laten we de kippen vrij in de tuin rondlopen als we thuis zijn na het werk. En in de weekends is dat soms al wel wat vroeger.
Dat houdt ook wel in dat we steeds hulp krijgen als we in de tuin bezig zijn.

Spitten, planten, verplanten... overal zijn ze er als de kippen bij om te zien of er niks te snoepen valt.
Gelukkig hebben de dames nog steeds niet ontdekt dat met wat oefening ze wel over een halve meter hoge kippengaas zouden kunnen vliegen.
Dus overal in de tuin staat rond alle "kwetsbare" gebieden een stuk kippengaas, zodat we tenminste enkele planten en bloemen kunnen vrijwaren van hun strooptochten.
Want niets blijkt zo lekker te zijn als kleine, verse opgroeiende kruiden en groenten; en één van hun slechtste gewoontes is wel dat ze graag de bloemen afpikken, stinkers, rozen, margrieten, flox... speelt geen rol - hoewel ze die dan niet opeten.

Brahma's zijn inderdaad wel heel rustige kippen en regelmatig nemen ze dan ook een uitgebreide siësta. Hun geliefkoosde plek: ons huis.
Ofwel versperren ze de achterdeur;

of ze nemen onze keuken in - waar natuurlijk ook de voederbakjes van de katten staan - die we dan wijselijk wegnemen - anders vreten ze alles gewoon leeg.

Op verkenning gaan in de rest van het huis hoort er dan ook bij.

En Alexander had al snel gevonden dat een tapijt lekker zacht aanvoelt om zich neer te vleien.
En waarom dan ook niet samen met het baasje naar de televisie kijken? Moet kunnen nietwaar?

Gekke broedse kip

Al drie dagen betrapten we Tessa dat ze vrij lang op de legnest bleef zitten, hoewel ze naar gewoonte toch 's namiddags kwam eten en rondlopen in de tuin.

Maar gisteren bleek ze al van 's morgensvroeg op de nest te zitten.

De anders zo bange Tessa, kon je nu benaderen en strelen zoveel we wilden. Met andere woorden: Tessa is broeds!

Pech voor Noortje toen die de legnest nodig had.
Ze probeerde er zich nog wel bij te wringen,

Maar blijkbaar had te wat meer ruimtte nodig om in alle rust haar eitje te leggen. Maar Tessa was onverwurmbaar, ze bleef zitten waar ze zat.

Dus dan maar een beetje de hardere hand toegepast en haar deze morgen van de nest gepakt en dat éne eitje weg te nemen...
Om haar een kwartier later er weer terug op te zien zitten.

Na de derde poging om haar van de nest af te zetten, dan maar het hok afgesloten... en zij maar zoeken naar een ingang...

Zowat een uurtje of twee heeft ze er zich bij neergelegd. Dan kon ze intussen ook wat eten en drinken, want zelfs daarvoor kwam ze gisteren en vandaag niet van haar nest af. Dus een extraatje moest ze wel krijgen.
Maar ze blijft morren en regelmatig naar het hok terugkeren op zoek naar haar plaatsje. Dat wordt dus nog enkele dagen volhouden om haar broeds-af te maken.

Drieste kip

2007-04-22T09:43:00.000+02:00

Ze worden hoe langer hoe driester, die kippen van ons.
Kijk maar eens naar deze fotoreportage van ons Noortje:
De kippen weten al heel goed waar de kattebakjes met eten staan. Maar wat als de katten nu net aan het eten zijn...

Mmmmm, dat ziet er lekker uit. Zou ik daar nu echt niet wat krokjes van kunnen meepikken?

Er liggen toch genoeg van die lekkere hapjes in dat bakje...

Zal nog een beetje aandringen... er kan d'r toch altijd eentje bij...

Oeps, meneer wordt boos

Dan maar "evasive action" en met een boogje errond...

aï, hij meent het! Lopen lopen lopen nu...

2007-04-14T09:10:00.000+02:00

Wat een zalig weertje!
De vogels volop in de weer, de wilde kers in volle bloei en onze planten en kruiden zijn volop aan het uitbarsten - binnenkort ziet het hier weer uit als een oerwoud. De kastanje-, de walnoot- en de eikenbomen beginnen hun bladknopjes open te spreiden. De natuur op z'n krachtigst!

En elke dag is er wel wat nieuws te ontdekken voor onze kippen.
En nieuwsgierig dat ze zijn.
Zetten we onze avocadoplant buiten; hop binnen enkele seconden staan de dames er allebei rond te dartelen en te onderzoeken of het eetbaar is of niet.

Smijten we wat afval in de kompost-emmer. Hup, daar zijn ze al; en al wat er te stelen valt, wordt meegepikt.

En ook binnen zijn zelfs de kattebakken een geliefd hapje aan't worden - dus maar zorgen dat we die tijdig omhoog zetten of onze katten moeten straks nog op een ander gaan bedelen.

Dus veel leven in de brouwerij.
Ook raken onze poezen wat meer gewend om die gekke kippen in de buurt te hebben, al blijft een voorzichtige afstand toch behouden.

Alhoewel, soms op een onverwacht ogenblik durven ze zich wel eens laten gaan...

En dan vraagt Alexander zich af wat voor gekke beesten katten toch niet zijn.

Dus het is hier een lustig over en weer gesjoemel, zeker nu wij zelf veel in de tuin zitten of bezig zijn.
We hebben wel enkele perkjes moeten afspannen met draad. Blijkbaar is niets zo lekker voor kippen als beginnende bloemknopjes van judaspenning, flox, ed die gezwind dan worden weggepikt. Dus moesten we wel ingrijpen tegen hun strooptochten. Engelwortel en paardebloem, maar ook bieslook en duizendblad zijn geliefde lekkernijen.

Maar er zijn ook die zalige momenten van rust, lekker met z'n tweetjes dutten in het groen,

of een lekker zandbad nemen - wat vooral Tessa heel graag doet, zich rondwenteld in het mulle zand tot ze van onder tot boven vol hangt met zand.

En wie beweert er dat de paashaas niet bestaat?
Paaszondag, in de voormiddag heeft de paashaas (via Tessa) die reuze paasei (met dubbele dooier) gebracht. Een gepaster geschenk voor Pasen bestaat er niet.

Nu het ook warmer wordt - toch zo maar even 25°c - zoeken onze Brahmas toch liever de koelere oorden op. Op het heetst van de dag mogen ze dan ook komen afkoelen op ons schaduwterras; en dan gaat het eerst richting drinkbak om vervolgens samen met 't baasje te rusten in de koelte.

2007-03-17T15:35:00.000+01:00

Het is weeral eventjes geleden sinds de laatste posting.
Spektaculair nieuws is er niet. Onze drie kippen doen het nog steeds prima.
Gemiddeld hebben we nu één eitje per dag - de dames wisselen mooi af. Dan weer Tessa, dan ons Noortje een ei.
Alexander huppelt vrolijk de dames achterna - en op tijd en stond ploft hij neer om een tukje te doen.
Zeker als het mooi weer is, zie je ze genieten.

En stilaan krijgen ze wel de routine onder de knie:

's Morgens is het nu al vroeg licht, dus wachten ze alle drie aan't poortje tot het baasje het ontbijt brengt. Ze maken dan geen aanstalten om te "ontsnappen" naar de tuin, maar komen ze gezwind achterna en dringen één voor één het nachthok binnen om te komen smullen.

Tegen 4 uur staan ze dan weer te dringen en te ijsberen aan't poortje.
Dan weten ze al dat het snoepje eraan komt (gebroken graanmix + een bolletje mengeling van meel en havermout en daar zijn ze verzot op hoor! Dan hangt hun snavel helemaal vol)

Dan zie je de dames snel snel aanvallen op de etensbak, maar dan zijn ze niet te houden en glippen ze de tuin in want ook dat kennen ze al goed: 's namiddags uitje in de tuin.

Noortje is een echte artieste als het gaat om regenwormen te vangen. Tessa daarentegen lijkt ons meer een vegetariër. Zelfs als je haar een worm geeft, eet ze die niet.

En Alexander loopt z'n dames dan maar achterna.

Pogingen om z'n macho plicht te vervullen draaien steeds weer uit op een mislukking. Grotendeels omdat hij gewoon te slecht ziet, maar ook z'n grote en gewicht spelen hem parten. Als hij Tessa of Noortje dan eens eindelijk in de nek kan vastgrijpen, lukt het hem niet om z'n poot hoog genoeg op te richten om erop te kruipen. Ik vrees dat de dames toch echt in een kuiltje zullen moeten gaan liggen, wil het lukken. Maar enfin, ze zijn nog jong - dus wie weet lukt het ooit nog wel eens.

Louis, onze buurman, heeft zijn haan verkocht. Dat viel tegen voor Alexander. Regelmatig zag je die twee tegen elkaar opspringen - met de omheining tussen hen in natuurlijk. En als de éne begon te kraaien, viel de andere wel mee in.
Na meer dan een week zien we Alexander nu nog regelmatig naar de omheining toelopen, op zoek naar z'n vriendje (of eingelijk z'n rivaal) - en als het dan wat lang duurt eer hij beweging opmerkt aan de andere kant van de draad, dan zet hij z'n keel wijd open en kraait heel de buurt bij mekaar.
Gek dat die twee op hun manier dan toch aan elkaar verknocht waren.

Hier nog een foto van hun beider als ze in aktie waren. Alletwee dan maar doen alsof ze iets van de grond af pikten; dan weer achter elkaar aanlopend langsheen de afspanning, en heel soms vlogen ze op elkaar af, de borst flink vooruit...

Het afgelopen weekend was het zulk mooi weer, dat ook wij lekker in de tuin konden zijn. Annemie heeft alvast een stukje moestuin vrijgemaakt en aardappelen, sla en aardbeien geplant.
En als we dan 's middags ook nog buiten op het terras zaten te eten, kwamen onze kapoenen al gauw eens kijken of er niks te schooien was.

En onze katten beginnen ook te wennen aan al dat extra volk in de tuin - maar ze kijken wel uit voor die grote loebassen.

Maar de kippen worden ook steeds driester.
Je hoort ze elke middag wel een paar keer langs de achterdeur passeren, en nieuwsgierig zijn ze wel naar wat er zich allemaal achter die deur afspeelt.

Gegarandeerd zullen ze van de zomer als de deur blijft openstaan, wel de weg vinden naar het katteneten... onze poezen zullen op hun hoede moeten zijn willen ze nog aan de bak geraken dan.

Bijna lente

2007-02-17T11:21:00.000+01:00

Wat een prachtige zonsopgang gistermorgen.
Zelfs de kippen waren er als de kippen bij - nog volop in de schermering, maar alle drie liepen ze buiten al rond.

Jaja, dus ook ons Noortje is aan de leg.
Gisteren lagen er twee eitjes in het hok.
En aan de vorm kunnen we dus zien wie welk eitje legt.

Links het ronde eitje van Tessa, in het midden het eerste eitje van Noortje dat ze eergisteren heeft gelegd; rechts het eitje van gisteren. Noortje d'r eitjes hebben dus duidelijk een puntje.

Wel zalig dat het lekker weer is. Ook de kippetjes genieten van het zonnetje. En je moet maar even het poortje openlaten en allebei de dames spurten naar buiten, de tuin in.

Valentijn

2007-02-14T20:32:00.000+01:00

Zo, we zijn weer enkele dagen verder, tijd om nog eens wat nieuws te schrijven.
Onze schatten doen het heel goed - en als het weer het toe laat scharrelen ze in de tuin dat het een lust is om te zien.

Alleen moeten we dringend werk maken om rond de vijver een afspanning te maken, want onze Alexander heb ik al twee keer op het nippertje kunnen weerhouden om recht het water in te duikelen. Als z'n hormonen even opspelen is hij door het dolle heen en loopt hij in een rechte lijn op Tessa of Noortje af - maar hij ziet dus niet dat er een hele plas water tussen hem en z'n doel ligt. En dan moeten we echt wel heel snel zijn.
Volgens wat ik gelezen heb op't kippenforum verdrinken kippen heel snel - dus dit weekend moet die afspanning er komen.

Afgelopen weekend hebben we een tweedehands tuinhuisje gekocht. Eigenlijk met de bedoeling er een groter kippenhok van te maken, maar Annemie denkt dat het toch wat te mooi gaat zijn om als kippenhok te dienen. Komend weekend dan maar eens kijken hoe het er gemonteerd nog uitziet en dan zullen we moeten beslissen of we er een echt tuinhuis van maken - en dan noodgedwongen naar een ander tuinhuis uitkijken dat als kippenhok kan dienen - of onze kippetjes krijgen er een luxe kippenhok bij.

Eitjes komen nu zowat elke dag - tenminste, elke dag eentje. En als er een dagje wordt overgeslagen, nou moe, de dag erop een echte kanjer hoor.
Heb ze even gewogen: het gewone eitje weegt 54gr - het reuze ei zomaar eventjes 82gr.
Vandaag was er dan terug een gewoon eitje.
Nu nog benieuwd wanneer ons Noortje gaat beginnen leggen.

Vandaag was echt een regendag - en toen ik deze avond rond halfzes nog even goeiedag ging zeggen in het hok, keek ik tegen 3 doorweekte kipjes aan. Ocharme de schatten. Lang leve de zomer, zou ik zo zeggen - dan is het lekker langer licht en warmer en droger... althans dat hopen we toch nietwaar?

2007-02-04T18:52:00.000+01:00

Ik zou hier weer een heel epistel kunnen neertijpen over onze drie kapoenen.
Met dat het weer de afgelopen dagen al een beetje aan de komende lente doet denken - zelfs de vogeltjes geven hier s' morgens al echte serenades - geeft dit onze kippen een extra energie opstoot en mogen we weer allerlei nieuwe dingen van hen ontdekken. En dat het zonnetje lekker schijnt maakt het voor ons natuurlijk ook al een stuk aangenamer om mee buiten te zijn.

De uitstapjes in de tuin zijn nu een vast ritueel geworden.
's Namiddags staan ze al voor hun poortje te wachten tot Annemie of ik thuis komen; hun extra hapje kan de beide dames maar kort bekoren, want al gauw gaat het richting poortje, en dan hop naar het festijn
Telkens begint het met het voorgerecht: de engelwortel. Oh wat lusten ze dat graag, en staat zo handig vlakbij. En dan gaan ze de hele tuin rond - zo wat van alles en nog wat pikken, maar ze kennen de plaatsjes met vogelmuur ook al heel goed - daar gunnen ze zich de tijd om die lekkere sappige steeltjes te verobereren, wetende dat bij de volgende rondgang, die er wederom terug staat...

En elke dag verkennen ze een stukje meer van de tuin.

We leren ook dat kippen soms wel heel nieuwsgierig kunnen zijn. Zo "ontdekte" Tessa als eerste onze versleten tuinbank... en wat was dat een leuk speelgoed.
Heel erg leuk, zo hoog boven alles uit... alleen het terug naar de aarde komen moet nog wat bijgeschaafd worden; het leek meer op een noodlanding van een flying fortress!

Ik heb de bank (of wat er maar van overblijft) maar mee bij hen in de ren gezet - kwestie van speelgoed hé.
Ook Noortje vindt zo'n bank heel interessant, en je ziet ze regelmatig alle kanten ervan bekijken.

En als de kat ook nog mee gaat gek doen... heel bliktrekkend hoor...

Alexander laat dit koud - hij ziet het ding toch niet staan. Maar gisteren kwam hij dapper mee uit de ren, en onder mijn wakend oog - want ik zou niet willen dat hij pardoes de vijver inloopt - heeft hij toch enkele vierkante meters meegelopen met zijn dametjes.

Maar met het lekker weertje van gisteren, oh wat kan hij soms gewoon zo ergens neerploffen om even te gaan rusten. En dan u zo lekker in't zonnetje, oogjes dicht en snaveltje toe.

Maar de lente kriebelt bij hem.
Bij het middaghapje staat hij de dames maar te roepen en te verleiden met het lekkers, opdat ze maar wat dichter zouden komen en hij z'n echterlijke plichten kan vervullen.
Alleen de techniek laat nog wat te wensen over - maar hij doet echt z'n best.
En soms deert het de dames amper, soms geven ze duidelijk aan dat ze er geen zin in hebben, en dan vluchten ze bijna terug de ren uit om opnieuw een rondje tuin te gaan doen.

Maar als het dan duister wordt, keren ze netjes terug naar de ren, en gaan ze mooi met z'n allen naar het nachthok.
En dan zou je denken, omdat Alexander nogal wild tekeer ging, dat ze nog wat afstand houden... nee hoor! Een rits gekke geluidjes - zal wel soort praatje à la kip zijn - en dan kunnen ze niet dicht genoeg bij elkaar kruipen.

Spijtig dat het weekend weeral om is. We vinden het echt zalig om zo met onze kippen buiten te zijn - nu nog wachten tot het echt lente is.

een dag vol verrassingen

2007-01-31T13:29:00.000+01:00

Gistermiddag belde Annemie me op om het heuglijke nieuws te melden dat onze Alexander er in geslaagd was van Tessa te "tenen" - wil dus zeggen dat ie erbovenop zat!
En dat voor een zo goed als blinde haan - nen dikke proficiat hoor!
Je kan je inbeelden dat baasje en vrouwtje al zitten te dromen van kleine brahmatjes... en al plannen aan't maken zijn voor de uitbreiding van het kippehok - met broedhok en kuikenren incluus.

En dan gisteravond nog wat aan't surfen op het kippenforum; kom ik daar een artikel tegen over het ringen van kippen; blijkt dat de kleur van de ring bepaalt hoe oud de kippen zijn. Blauw is van 2006... en deze morgen voor alle zekerheid nog even geverifiëerd, en ja hoor onze Alexander heeft ook een blauwe ring, net als Tessa en Noortje.
Maar dus onze Alexander is nog maar maximum een jaartje oud - en wij maar denken dat hij al bijna 2 was.
Dus onze snotneus is er al vroeg bij om op de kippetjes te gaan - dat beloofd!

ondeugd is snel geleerd

2007-01-29T19:53:00.000+01:00

Jaja, ze hebben weer wat nieuws gevonden, onze kapoenen.
Heel af en toe, in ons bijzijn, lieten we het poortje naar de rest van de tuin open staan zodat de hennen eens even wat extra lekkers konden bijeen scharrelen.
Maar nu blijkt dat ze dit al heel goed kennen.
Als Annemie of ik even na vieren thuis arriveren, staan ze al te dralen aan het poortje.
Ook omdat ze weten dat hun extra hapje er aan komt, maar al snel zie je dan Tessa en Noortje (ja, zo heet ons witteke nu)het poortje uitglippen.
En elke dag verkennen ze een stukje verder en verder de tuin, mooi met hun beidjes bij elkaar.
Ik zal binnenkort onze tuin helemaal moeten afsluiten, of ze zitten bij de buren, of nog erger midden op straat.

het zonnetje schijnt weer

2007-01-27T12:18:00.000+01:00

Mooie zaterdagvoormiddag hier in Olen. Het zonnetje schijn volop, en daar die koude wind nu even ontbreekt is het lekker toeven buiten.
Hoewel... deze morgen voor onze hennen een drinktorentje gekocht. En als ik een weinig later eens ging kijken, blijken onze Alexander en ons witteke (schatje heeft nog steeds geen echte naam gekregen) binnen te rusten.

Is dit nu geen blik van "niet storen aub"?
Links zie je nog net de nieuwe drinktoren staan.
Onze Tessa daarentegen is een echt 'crosskip' - zo noem ik haar wel eens. Tessa zie je echt al 's morgens als het nog donker is reeds buiten scharrelen. En ze loopt tientallen keren over en weer over heel het grasveldje - dan weer eens hier wat pikken, dan daar; om dan vervolgens weer eens naar binnen te crossen - daar wat te eten, en dan opnieuw naar buiten.

Maar al gauw kwam ons witteke dan ook maar naar buiten. Het baasje moest zo eens iets lekkers meegebracht hebben, nietwaar.
En dan zie je ze echt genieten van dit lekkere weertje.

bibber bibber

2007-01-24T16:51:00.000+01:00

Ons derde en laatste eitje dateert al van 14 januari.
Maar waarschijnlijk was het weer vanaf dan te slecht - veel regen, storm... en dan nu al enkele dagen vriezen.
's Morgens staat er zelfs een ijslaagje op hun drinkbak - ga ik nog iets op moeten verzinnen voor het geval we in de toekomst langere perioden met vorst zouden krijgen.
We zijn ook aan het uitkijken om hun voeding aan te passen.
Tot hiertoe mochten van onze Louis gemengd graan meegebruiken.
Na heel wat gesurf op het net, blijkt enkel gemend graan geven niet ideaal - vooral in Nederland vind men meer speciaal aangepaste voeding voor sierhennen. Nu dit nog vinden in onze regio en dan krijgen onze lieve schatten nieuwe kost te eten.
Alvast hebben we nu een zak opgroeivoeder aangeschaft - wat volgens kenners aan te raden valt zolang ze niet volop aan de leg zijn.
En aan de hoeveelheid die 's avonds uit hun etensbak is verdwenen lijken ze het wel te lusten hoor.

13/01/07

2007-01-13T13:58:00.000+01:00

Vandaag besloten om tijdelijk hun loopren groter te maken.
Voorlopig was dit nog een stuk ongebruikt weiland - en dan kunnen onze kippen hier ook lekker rondscharrelen.
Het duurde wel even voor ze doorhadden dat hun speelruimte meer dan verdubbeld was, maar dan was het een lust van pikken en krabben!

12/01/2007

2007-01-13T13:53:00.000+01:00

En opnieuw deze avond een eitje in het hok.
Deze keer hardgekookt verorberd.
Waarschijnlijk zijn beide eitjes van onze Tessa - ja, zo heet ze nu, onze grootste dame.

Surprise!

2007-01-13T13:45:00.000+01:00

11/01/2007

Wat een verrassing toen ik deze avond thuis kwam: een ei! Ons eerste ei van onze eigenste kippen.
Heb er direkt een fotootje van gemaakt... voor...

en na...

en het was nog heel lekker ook!

de familie

2007-01-13T13:40:00.000+01:00

Onze haan kan het heel goed vinden met de dames. Al gauw zijn ze een onafscheidelijk trio.
We zijn reuzeblij voor hem - hij heeft helemaal geen schrik van hen en durft zelfs duidelijk zijn rang opeisen.
Je zou z'n gebrabbel moeten horen als we hen hun dagelijkse namiddaghapje komen brengen.

16/12/06 de dames

2007-01-13T13:28:00.000+01:00

Na een tiental dagen z'n medicijn is onze haan helemaal opgeknapt.
Het doet deugd hem 's morgens te horen kraaien - dit is zijn territorium en hij is de baas!
Na overleg besluiten we om, ondanks zijn handicap, dat hij toch recht heeft op gezelschap in de vorm van een rustige dame. m.a.w. een brahmakip.
Tijdens de hofdierenshow op de Teunenberg in Olen raad gevraagd - en gekregen: voor Brahmakippen eens contact opnemen met de familie Sillis Rudyen Sabrine Swinnen te Sint-Katelijne-Waver.
Zogezegd zo gedaan, en 's namiddags zijn we al ter plekke.
Ze hebben nog enkele jonge dieren te koop - en ja hoor, wij terug naar huis met niet één maar twee jongedames.

Onze eerste kip

2007-01-13T13:10:00.000+01:00

Nu onze haan z'n eigen stekje heeft, begint hij zich al snel beter te voelen.
Zonder geharrewar van andere kippen of de concurrerende haan - merken we duidelijk dat hij zich beter in z'n vel voelt.
Na enkele weken van gewenning, besluiten we om met hem naar de dierenarts te gaan voor controle. Temeer ook omdat z'n ontlasting vrij waterig is.
Na een beetje gezoek en getelefoneer krijgen we een adres van een dierenarts gespcialiseerd in gevogelte: Dr. Peter Coutteel in Nijlen.
Afspraakje gemaakt en wij op 23/11/06 met de haan in de kattekooi naar Nijlen.
Het verdict:
Last van parasieten - vandaar de waterige ontlasting en dat hij te mager is - enkele weken medicijn in het drinkwater en opgelost.
De ogen: hij is niet blind, maar heeft aan beide ogen grauwe staar. Je kan je dat inbeelden als in een sneeuwbui met de auto zonder ruitewissers rijden. Het zicht is heel erg bepert dus. En een remedie bestaat niet...
De haan is van de brahma soort - een raskip dus!

2007-01-13T12:40:00.000+01:00

Hoe het allemaal begon.

Onze buurman en vader van onze huisbaas "de Louis" heeft opzij en achter ons huis weiland met kippen en geiten.
Op zekere dag vraagt een kennis aan Louis of hij één van zijn hanen wil ruilen voor een haan, die te groot is om in het kippehok te geraken.
Louis gaat akkoord.
Enkele dagen later - ik wil zulk een groot beest wel eens zien - de nieuwe haan is net gearriveerd. Weinig aan te zien echter, daar hij achteraan de wei tegen de draad ligt te rusten. Ook Louis is sceptisch, daar de haan zowat heel de tijd ligt te rusten.
Toch houdt het me bezig en ga ik regelmatig eens een kijkje nemen.
Het is wel een vrij groter exemplaar kip/haan, maar nu toch zo geen reus.
Maar hij gedraagt zich wel eigenaardig.
Al na enkele dagen, komt de haan af als ik hem roep. Met wat meer beweging, merk ik op dat hij alle andere kippen tracht te mijden. Maar naar mij komt hij flink afgelopen.
En dan plots merk ik het: hij ziet niet goed!
Ik vermoed dat hij aan één oog blind is (houdt dit ook gesloten) - waardoor het dieptezicht volledig verdwijnt.
21/10/06
Ik help de haan vanaf dan met hem op te nemen en aan de ingang van het kippehok te zetten, zodat hij naar binnen kan om te gaan eten. Want ook dat zag je hem nooit doen: pikken en gritselen als de andere kippen deed hij nooit.
Ook binnen merk je duidelijk dat hij heel slecht ziet. Ik moet hem echt begeleiden tot bij de etensbak en de drinkbak.
Af en toe neem ik hem mee naar een stuk wei waar de geiten in grazen, zodat hij wat kippemuur en ander groen makkelijk kan oppikken.
Louis vindt het wel grappig dat ik zo met dat beest begaan ben.

Omdat Louis met de haan niks kan aanvangen, besluit hij me de haan cadeau te geven.
Een niet gebruikt houten kippehokje krijg ik erbij.
Dus dan maar in onze tuin een afspanning gemaakt, het kippehok geïnstalleert en onze haan krijgt een nieuw verblijf.

2007-01-13T12:34:00.000+01:00

Dit is Alexander.
Met deze flinke kerel is alles begonnen.
Alexander is vermoedelijk anderhalf jaar oud, en heeft grauwe staar aan beide ogen, wat hem enorm beperkt in het kip-zijn.

2007-01-13T12:25:00.000+01:00

Mijn eerst blog. Spannend moet ik wel zeggen.
En dus ook het eerste berichtje op de blog.
Aanleiding en ook de inhoud van deze blog handelt over onze brahmakippen.
Het hoe en waarom komt natuurlijk nog uitgebreid aan bod.

Jerry