Ze genieten dan ook regelmatig van een lekker zand- en zonnebad.
En je voelt ook bij de kippen dat het stilaan lente wordt. Ze zijn veel beweeglijker, en ook nieuwgieriger.
Vindt je plots nergens nog een kip...
Ja hoor, de bende is er vandoor...
Maar wie zoekt, die vindt - en ver kunnen ze niet zijn.
Even aan de voorzijde gaan kijken, en jawel, wie komen daar aangedremmeld van opzij...
Zo zouden ze zelfs nog op straat belanden.
Maar dat vonden ze wel heel leuk - al dat nieuwe groen, al die nieuwe ontdekkingen. Zelfs de bloempjes werden geviseerd.
En met heel veel tegenzin werden ze dan terug naar de achtertuin gedreven
Tja, intussen is er weeral een en ander veranderd in ons kippenbestand.
Half maart begon Tessa zich wat stiller te gedragen; ze zonderde zich dikwijls af van de anderen en vervolgens zagen we ze ook meer en meer in het nachthok blijven.
Haar buik leek gezwollen en ze begon hoe langer hoe minder te eten. We hebben haar dan warm binnen gezet en tevens gecontroleerd of er geen eitje dwars zat ofzo. Dat was niet het geval, maar haar toestand beterde niet. Op het einde moesten we haar zelfs dwangvoederen.
Dan maar naar de DA. Bleek dat haar eileider door een virus op jonge leeftijd was aangetast en er zich vocht en eiresten ophoogde in haar buik. Wel even te verbeteren met een zware antibioticakuur, maar telkens opnieuw zou ze er last van krijgen. Dus dan maar de zware beslissing genomen: op 29 maart hebben we Tessa dan ook laten inslapen.
Zo blijft er geen van ons eerste toompje over.
Noortje, Alexander (waarvover ik geen nieuws heb gemeld, gewoon omdat het te pijnlijk was om hierover te berichten) en nu hebben we ook Tessa moeten afgeven.
Gelukkig bleek dit geen weerslag op de overblijvers te hebben. Met z'n drietjes voelen ze zich goed in hun vel. En altijd zie je hen tesamen. Raar of zelden zijn ze een meter uit elkaar.
En als ze zich voldaan hebben aan al dat lekkers in de tuin, is het siesta tijd. Ofwel zitten ze onder de tuintafel op het terras, of ze liggen te genieten van het zonnetje - zelfs aan hun 'buitenverblijf' aan de vijver - "met zicht op zee", zo te zeggen.
Een nieuwkomertje
En dan staat op een dag een buur aan de deur met een doos met daarin een kipje. De mensen hoefden het niet langer... Annemie d'r hartje was onmiddellijk verkocht en zo werd de nieuwe dame bijgezet...
Bij deze stellen wij u voor: Mutske. Een Cochinhen.
En geen makkelijke tante bleek al gauw. Ze beet (of beter gezegd pikte) al snel van zich af - en onze beide brahma dames - oh toch zo'n goedzakken - kozen het hazepad, weg van die verschrikking.
Even twijfelde ik nog of we Mutske wel zouden behouden, maar na enkele dagen zagen we toch beterschap in de gespannen verhouding tussen de nieuwkomer en onze bende.
Alleen Guus verzette zich tegen Mutske en ze moest dan ook uit z'n buurt blijven of hij zat haar achterna - en maakte haar duidelijk dat haar gezelschap niet gewenst was.
Maar ook dat is volop aan't beteren.
Nu mag ze zelfs al mee komen snoepen van de lekkere hapjes die we voorschotelen (sla, geweekt brood, kattebrokken, enzovoorts)
Al wordt er af en toe nog wel een kwade blik uitgewisseld.
En Guus blijft heer en meester van z'n toompje - trots bekijkt hij z'n dames en voelt zich superlekker in dit aardse paradijs.
1 reacties:
Hallo Jerry en Annemie,
het is bij jullie zeker een paradijsje voor de kippen. Guus heeft het prima bij jullie!
groeten,
Lies
Een reactie plaatsen